BÖLÜM OTUZ İKİ

DAMIEN

Şu an evde olsaydım, böyle bir gece viskiye gömülmek için birebirdi.

Ama evde değildim. Dünyanın unuttuğu bir yerde, çürümüş bir iskelenin üstünde dikiliyordum; tek bir aptal kıvılcımdan sonra nabzım hâlâ deli gibi atıyordu.

Kibrit yok olmuştu ama kükürt kokusu, çıkmayan bir leke gibi teni...