Rozdział 114

Regis

Eileen wyszła z punktu medycznego, kiedy skończyła dyżur, z małym tobołkiem przerzuconym przez ramię. Przebrała się w prostszą sukienkę, praktyczną i ciepłą, a włosy związała w luźny warkocz. Kiedy zobaczyła, że czekam przy koniu, cała jej twarz rozjaśniła się — uśmiechem tak prawdziwym, że a...