Rozdział 25

Czując narastający niepokój na myśl, że ojciec chce z nią „porozmawiać”, Vivian ruszyła za mężczyzną do jego gabinetu na pierwszym piętrze.

W środku zamknął drzwi i skinieniem ręki wskazał jej krzesło.

Siedząc za dużym, dębowym biurkiem, Samuel posłał jej uprzejmy uśmiech.

– To nic złego, Vivian...