Kabanata 06 Nilinis ni Ryder ang Toilet

Tinitigan ni Tim ang cellphone niya, nanlalaki ang mga mata. “Sino ‘tong nangti-trip sa’kin?!”

Mabilis niyang naalala ang mensaheng tinawag siyang tanga at ni-@ si Ryder sa group: “Sino ka ba?!”

Nagulat ang mga kaklase na naka-grab ng pera sa laki ng nakuha—may ilan na umabot pa ng lampas $5,000!

Si Tim, siya na nga ang pinakakaunti ang nakuha, tapos siya pa ang napilitang laitin ang sarili.

Masaya sana ang pera, pero hindi sulit na magalit ang class president. Kaya nag-recall ang lahat ng mga mensahe nila—maliban sa iilan na hindi nakita ang chat.

Naiwan ang pito o walo na “Tanga si Tim!”

Kumakabog ang tensyon sa group. Kita ng lahat na may sadyang tumatarget kay Tim—pero walang may alam kung aling WhatsApp account ang nagpapadala ng pera.

Sakto namang nag-transfer ulit si Ryder ng pera sa group chat. Ngayon, ang required na mensahe: “Ako ang tatay ni Tim!”

Sumabog ang group chat:

“Ako ang tatay ni Tim!”

“Ako ang tatay ni Tim!”

“Ako ang tatay ni Tim!”

Nagsiklab sa galit si Tim at ni-@ ulit si Ryder: “Sino ka ba talaga?! Patay ka sa’kin!”

Hindi siya pinansin ni Ryder at nagpadala pa ng isa pang pulang sobre: “Tanga ang anak ni Tim!”

Doon na agad na-gets ng mga kaklase—may big-time na nangti-trip kay Tim sa group! E ‘di kunin na lang ang libreng pera. Pati ‘yung tahimik lagi nilang adviser, si Mr. Blair, nakisawsaw pa!

Bumaha ang mga mensahe sa screen:

“Tanga ang anak ni Tim!”

“Tanga ang anak ni Tim!”

“Tanga ang anak ni Tim!”

Tuloy-tuloy pa rin ang pulang sobre:

“Tim, halika, kagatin mo ‘ko kung galit ka!”

“Tim, halika, kagatin mo ‘ko kung galit ka!”

Ang bilis mag-scroll ng chat. Abala ang lahat sa pag-grab ng pera kaya wala nang oras mag-recall.

Napuno ang group chat ng mga mura at lait kay Tim, karamihan bastos.

Ang mas nakakahiya pa, naka-on pa rin ang auto-reply ni Tim. Kaya pati siya, nilalait niya ang sarili niya kasabay ng lahat.

At mas malupit, sa tuwing makaka-grab siya, lagi pang pinakamaliit na pulang sobre ang napupunta sa kanya.

No’ng ihahabol na sana ni Ryder ang ika-labing-isang pulang sobre, biglang may lumitaw na notification: “Na-remove ka na sa group chat!”

Tumigil si Ryder. Hindi na kailangang manghula—si Tim ang gumawa.

Gumastos siya ng $200,000 para sa prank na ’to, pero wala siyang pakialam. Ang sarap sa pakiramdam.

“Kapag may pera ka… totoong ligaya pala,” hindi napigilan ni Ryder na mapabuntong-hininga.

Saka niya napansin ang bank transfer notification.

At isang WhatsApp voice message mula sa asawa niyang si Sarah:

“Magta-transfer ako sa’yo ng $350,000. Lahat ‘yan ng naipon ko. Gamitin mo para mailigtas si Ava. Huwag mong sasabihin kay Mama. Ingat ka.”

Malamig pa rin ang tono niya, pero parang may umapoy na init sa dibdib ni Ryder. Kahit malamig si Sarah, sa ilalim nun, may pakialam pa rin siya.

“Ang tagal na naming mag-asawa, ni isang regalo, wala akong naibigay sa kanya. Ngayong may pera na ‘ko, oras na para suklian ko siya nang maayos.”

Umalis si Ryder sa kumpanya at dumiretso sa pinakamalaking jewelry store sa siyudad, at bumili ng kuwintas.

Binilhan niya si Sarah ng diamond necklace na ang pangalan ay “Ang Pinakatapat na Pag-ibig,” na nagkakahalaga ng $6 million. Hindi man lang kumurap si Ryder.

Pagkatapos, sumakay siya ng taxi, balak ibigay mismo sa kanya.

Pero pagbalik niya sa baba ng bahay ni Sarah sa Paris Bay…

Lumakad siya papunta sa entrance ng unit at nakita niyang may nakaparadang itim na Porsche sa labas.

Pagkakita niya sa plaka, sumabog ang galit ni Ryder.

Kay Sam ang Porsche na ’to—ang driver na nakabangga’t tumakas!

Sala ng pamilyang Johnson

Masigla ang loob.

Bumisita si Sam, ang tagapagmana ng Smith Group!

“Uncle, Auntie, munting regalo lang po, tanda ng paggalang,” kumpiyansang umupo si Sam sa sofa.

Sa ibabaw ng coffee table, may dalawang bote ng 1982 Château Lafite at isang kahon ng mamahaling Japanese cosmetics.

“1982 Lafite! Sampu-sampung libong dolyar kada bote! Ang mahal!” Agad gustong kunan ni Ernest ng litrato at i-post sa Moments, para makapagpasikat sa mga kaibigan niyang dati.Hindi mapigilan ni Karen ang papuri kay Sam. “Ang dami talagang narating ni Sam. Nag-aral pa ’yan sa abroad, maayos ang pagpapalaki—di tulad ng basurang ’yon sa pamilya natin, naiisip ko lang siya, kumukulo na dugo ko!”

“Tita, sobra naman po kayo.” Ngumisi si Sam nang may yabang. Kinuha niya mula sa bulsa ang isang napakagarbong kahon ng regalo. “Para ’to kay Sarah.”

Binuksan niya ang kahon.

Sa loob, may kuwintas na diyamante, kumikislap ang maliliit na bato.

Nagliwanag ang mga mata ni Karen. “Ang lalaki ng mga diyamante! Siguradong mahal na mahal ’to!”

Sumilay ang tusong kislap sa mga mata ni Sam. Nagkunwari siyang walang bigat. “$100,000. Barya lang.”

Iniabot niya ang kuwintas kay Sarah, at sa titig niya, halatang-halata ang kasakiman.

Senior niya talaga si Sarah noong college. Ilang beses niya itong niligawan noon, pero bawat pagkakataon, tinanggihan siya.

Pagkatapos ng graduation, nag-abroad siya para mag-aral. Pagbalik niya at nalaman niyang kasal na si Sarah, nagngitngit siya sa galit.

Nang marinig pa niyang walang pera ang asawa nito, lalo siyang nainis—parang may kumurot sa ego niya.

Isang buwan pa lang mula nang bumalik si Sam sa Houston. Sa mga kaibigan niya, nalaman niyang nagpaplanong maghiwalay sina Sarah at Ryder.

Gets agad ni Sam kung anong ibig sabihin noon. Kinabukasan, sumulpot siya sa pintuan na may dalang mga regalo!

Naiirita si Sarah. Hindi niya gusto ang pagiging pangkaraniwan ni Ryder at ang kawalan nito ng ambisyon.

Kung hindi niya lang ito pinakasalan, mas maganda sana ang naging buhay niya. Pero kahit gano’n, mas pipiliin pa rin niya si Ryder kaysa kay Sam.

Puwedeng wala halos silbi si Ryder, pero tapat at disenteng tao. Si Sam? Noong college, ginamit niya ang pera niya para paglaruan ang kung sinu-sinong babae, at sunod-sunod ang eskandalo.

Ayaw ni Sarah na madikit man lang sa tulad niyang basura.

Kaya diretsahan niyang tinanggihan ang regalo. “Ayoko. Ibigay mo na lang sa iba.”

Napahiya si Sam at sinulyapan si Karen na parang nakikiusap.

Mabilis na sumingit si Karen. “Regalo ’yan ni Sam na pinag-isipan. Tanggapin mo. Isipin mo—ano ba’ng naibigay sa’yo ng wala mong kwentang asawa sa tatlong taon ninyong pagsasama?”

“Sus! ’Di niya ’yan mabibili kahit sa buong buhay niya!”

Sabay dinampot niya ang kahon at halos isinusuksok sa kamay ni Sarah.

Tapos hinawakan niya ang kamay ni Sam at seryosong sinabi, “Ilang araw na lang, magdi-divorce na si Sarah. Isama mo sa gala para makapagpahinga—Hawaii, o. Alam mo, tumatanda na ’ko at gusto ko na ng apo. Sam, alam mo na ’yung ibig kong sabihin, ’di ba?”

Napakalunok si Sam at sunod-sunod ang tango. “Opo! Gets ko po!”

Inihagis ni Sarah ang kahon ng kuwintas sa sofa at kumunot ang noo. “Ma, wala akong sinabi na hihiwalayan ko si Ryder!”

Masamang tiningnan siya ni Karen. “Bakit hindi? Anong mapapala mo sa pagkapit sa basurang ’yon?”

Napayuko si Sarah at mahinang bumulong, “Kasal ko ’to. Ako ang magdedesisyon.”

Nagalit si Karen. “Tatlong taon na ang nakalipas, ikaw pa ang nagpumilit na tumira dito bilang manugang na nakikitira—pati ’yung wala ring silbing kapatid niya! Tingnan mo tuloy ang ginawa mo sa pamilyang ’to! ’Yung ibang manugang, bahay at kotse ang binibili. Siya? Wala—walang pag-asa!”

Itinaas ni Ernest ang salamin niya at nagpayo, “Tama ang nanay mo. Ang maayos na pagsasama, may pundasyong pinansyal. Si Ryder, wala namang kinikita!”

Tumango si Sam na parang kakampi. “Sarah, narinig ko na lahat tungkol sa kasal mo sa gagong ’yon. Siya ’yung pinakamababa sa lipunan. ’Di ka niya ka-level! Sinasabi ko sa’yo, sinadya ka niyang pakasalan! Gagawin niya ang lahat para sa pera!”

Nagkunwari si Sam na alam na alam niya ang mundo. “Ang dami ko nang nakitang ganyan!”

Tahimik na nakinig si Sarah, at nalubog sa isip.

“Gano’n ba talaga si Ryder… walang puso?” tanong niya sa sarili.

Sakto, bumukas ang pinto. Umuwi si Ryder.

Pagkakita pa lang ni Karen sa kanya, nagmukha siyang diring-diri at nangutya, “Gala ka na naman magdamag, Diyos lang ang nakakaalam kung saan ka galing! Sakto ang uwi mo. Magdi-divorce na kayo ni Sarah—desidido na!”