Kabanata 03 Pakikipagtagpo sa isang Kaaway

Pinagmasdan siya ng hepe ng seguridad mula ulo hanggang paa, halatang nagdududa. “Hindi ka pala dito para sumahod? Nandito ka para mag-apply ng trabaho?”

Sakto naman, may matinis na boses na sumingit: “Sino ‘yung nag-a-apply ng trabaho?”

Agad lumingon ang hepe ng seguridad at tumayo nang tuwid, magalang na parang sundalo.

“Manager! May nandito po para sa interview!”

Ang bagong dating, nakasuot ng mamahaling itim na amerikana, plantsado at pulido ang tindig.

Mukhang bad trip na bad trip siya at sinigawan ang hepe ng seguridad. “Sinabi ko na kaninang umaga, darating bukas ang bagong CEO at kailangan nating panatilihin ang imahe ng kumpanya. Paano mo hinayaang kung sinu-sino lang ang pumasok dito para magpa-interview?!”

Yumuko na lang ang hepe ng seguridad, hindi makapalag, hindi makasagot.

Si Tim ang HR manager—kilalang masama ang ugali at mabilis uminit ang ulo. Walang gustong bumangga sa kanya.

Napunta ang tingin ni Tim kay Ryder at natigilan ng ilang segundo. “Ryder?”

“Tim!”

Magkaklase sila noong high school.

May nangyari noon, at simula noon, sira ang samahan nila.

Napagtanto ni Ryder na si Tim pala ang HR manager ng Maple Real Estate.

Kaya pala nagkabanggaan na naman sila.

Pinisil ni Tim ang ilong niya, kunwari nadidiri. “Kaya pala amoy basura sa lobby. Mukhang may asong gala na naligaw galing sa kalsada!”

Bahagyang kumunot ang noo ni Ryder. “Ayusin mo ‘yang bibig mo.”

Ngumisi si Tim. “Alam mo ba kung anong klaseng lugar ‘to? Ang tapang mong kausapin ako nang ganyan?”

“Maple Real Estate. May problema ba?” sagot ni Ryder.

Ipinulupot ni Tim ang mga kamay sa likod at inutusan ang hepe ng seguridad. “Sabihin mo sa kanya kung sino ako.”

Tumuwid ang hepe ng seguridad at seryosong sinabi, “Ito po ang HR manager namin sa Maple Real Estate, siya ang may hawak sa pag-hire at pag-terminate ng lahat ng empleyado!”

Tumango si Tim, halatang nasarapan. “Narinig mo? Kung wala ang pirma at oo ko, kahit lumuhod ka pa diyan, wala kang trabaho rito. Hindi ‘to tapunan ng basura.”

Tumango si Ryder, may ibig ipahiwatig. “Ang laki ng kapangyarihan.”

“Mabuti at alam mo.”

May kumislap na tusong liwanag sa mga mata ni Tim. Tapos bigla siyang nagkunot-noo at sinabi sa mga guwardiyang nakapaligid, “Huwag n’yo siyang gawing katatawanan. Kaklase ko ‘yan noong high school. Noon pa man, hindi na nagseryoso sa pag-aaral, puro gulo ang inaatupag. Bilang class president, inalagaan ko ‘yan at tinulungan sa loob ng ilang taon, pero wala—ni anino ng pagbabago. Tingnan n’yo ngayon, ang layo ng pagitan namin. Nakakapanlumo.”

Dali-daling sumabat ang hepe ng seguridad, “Manager, sobra-sobra na po ‘yung ginawa n’yo. Siya ang hindi umabot. Dasurv niya ‘yan!”

Tumango si Tim at sinabi kay Ryder, mabigat ang tono, “Kasalanan mo ‘to sa sarili mo. Sa totoo lang, ayoko nang makialam sa buhay ng iba, pero nandito ka na rin lang, hindi ko pwedeng dedmahin. Kailangan ng kumpanya ng tagalinis para magkuskos ng mga kubeta—$2,000 isang buwan. Bagay na bagay sa’yo.”

Pabida namang sabi ng hepe ng seguridad, “Manager, ang bait n’yo po talaga—napakatuwid n’yo!”

Ngumiti na lang si Ryder—‘yung tipong alam mong may pait sa loob. Kitang-kita namang pinapahiya lang siya ni Tim, isang plastik at sukdulang mapagkunwari.

Tiningnan ni Tim ang relo niya at sinabi sa hepe ng seguridad, “Marami pa akong aasikasuhin. Sa inyo na ’tong dati kong kaklase.”

Nangisi ang hepe ng seguridad. “Opo, malinaw!”

Tumalikod si Tim at umalis sa kumpanya, na para bang hangin lang si Ryder.

Habang pinapanood ang papalayo niyang likod, bahagyang ngumisi si Ryder at napaisip.

Sakto namang may humintong Toyota sa harap ng kumpanya. Bumaba ang isang lalaki, may makapal na gold chain sa leeg, at naglilinis pa ng ngipin gamit ang toothpick—mukhang siga at basagulero.

“Ryder? Anong ginagawa mo dito?” Si Tom ’yon.

Lumapit ang hepe ng seguridad at tumawa. “Boss, itong lalaking ’to, nag-apply ng trabaho. Inaayos ko na para ipascrub ko sa kanya ’yung mga inidoro!”

“Mag-scrub ng inidoro?” Malakas ang halakhak ni Tom. “Mukhang kulang pa ’yung pagka-ihi sa kanya kahapon. Ngayon, nandito na ’tong batang ’to para magpakain ng tae at mag-inom ng ihi!”

Nagtawanan ang lahat. Umalingawngaw ang hagikhikan sa lobby.

Pero kalmado si Ryder. “Tom, hindi ka ba natatakot na isumbong kita? Ilegal na pagpigil sa sahod ng mga trabahador. Kapag nalaman ng Maple Real Estate, siguradong ipa-audit ka nila.”

“Isusumbong mo ’ko?” Tiningnan siya ni Tom na parang tanga. “Baliw ka ba?! Sige nga, subukan mo. Wala akong kaunting takot sa’yo!”

“Anong ibig mong sabihin?”

Ngumisi ang hepe ng seguridad. “Mukhang hindi mo alam. Pinsan ng boss namin ang finance manager ng Maple Real Estate. Akala mo kaya mo siyang isumbong?”

Kinawayan ni Tom ang hepe ng seguridad at nagkunwaring mahinahon, nakangiting mayabang. “Tama na, low-key lang, low-key.”

Pero kitang-kita sa mukha niya ang yabang.

Pabulong na sabi ni Tom sa hepe ng seguridad, “May malaking balita akong nakuha sa pinsan ko. Bibisita nang maaga ngayon ang bagong CEO. Maaga akong pumunta para magpa-impress at linisin ’tong lugar sa mga salot!”

“Talaga po?!”

Nabigla ang hepe ng seguridad, mabilis inayos ang uniporme, at tumuwid na parang sundalo.

Inutusan niya ang dalawa niyang tauhan, “Dalhin ’yan at ipascrub muna ang mga inidoro!”

Dagdag ni Tom, puno ng poot, “Ipdila mo pa sa kanya hanggang kuminang! Gustong-gusto ng basurang ’yan ang lasa. Siguraduhin n’yong walang bahid!”

“Opo!”

Nangisi ang dalawang guwardiya, sinunggaban si Ryder sa magkabilang braso, at kinaladkad papunta sa banyo.

Hindi lumaban si Ryder. Kalmado lang niyang sinabi sa dalawa, “Maniwala kayo—ang pagsunod sa utos nila ang pinakamalaking pagkakamaling gagawin n’yo ngayong araw.”

“Tumahimik ka! ’Wag kang nagmamagaling!” Pinalo ng isa ang batok ni Ryder.

Napangiwi lang si Ryder at hindi na nagsalita.

Pagkaalis nila, bumukas ang elevator at may grupong lumabas.

Mga executive lahat ng Maple Real Estate. Sa unahan, isang babaeng naka-business attire, mga 168 cm ang taas, naka-itim na high heels at stockings, nasa dalawampu’t pito ang edad. Nakabibighani ang ganda—may dating, may class, ang mature ng aura, at sobrang seksi.

“Vice President!”

Pagkakita sa kanya, yumuko nang may paggalang ang mga guwardiya at empleyado.

Siya si Sophia Anderson, ang kasalukuyang Bise Presidente ng Maple Real Estate.

Sinuyod ni Sophia ang mga tao at nagtanong, “Nakita n’yo ba si Mr. Clark?”