6 Book(s) Related to magic emperor ning er

Dapat ba talagang isuko ng isang babae ang kanyang karera para lang maging isang maybahay?

Ngayon, kapag may nagtatanong sa akin niyan, iisa lang ang isasagot ko: hinding-hindi talaga.

Pitong taon kaming kasal, tapos malalaman ko na lang na niloloko na pala ako ng asawa ko. Ang masakit pa, mismong sa araw ng birthday niya, tiningala siya ng mga anak namin at inosenteng sinabi, "Gusto po namin si Tita Heidi na lang ang maging Mommy namin."

Sa mismong araw ring iyon, parang pinagsakluban ako ng langit at lupa nang matanggap ko ang resulta ng check-up ko: late-stage ovarian cancer. Habang naglalakad ako sa pasilyo ng ospital, nakita ko ang asawa ko. Hawak-hawak niya ang mga kamay ng mga bata habang aligaga at maingat na inaalalayan si Heidi na ma-discharge.

Ni minsan, hindi ko nakitang ganoon kalambing at kaasikaso si Arthur. Pati ang mga bata, napakabait at walang kakulit-kulit—para silang nasa isang commercial ng perpekto at masayang pamilya, habang ako... heto, parang isang saling-pusa, isang estranghero sa sarili kong pamilya.

Doon ko tuluyang napagtanto ang isang mapait na katotohanan: ang pinakamalaking pagkakamali ko sa buong buhay ko ay ang ibaon sa limot ang sarili kong mga pangarap para lang magpakasal.

Iniwan ko ang mga papeles ng diborsyo sa ibabaw ng hapag-kainan. Pagkatapos noon, dire-diretso akong bumalik sa laboratoryo ko, at ni minsan ay hindi na ako lumingon pa.

Makalipas ang apat na buwan, gumawa ng matinding ingay sa buong mundo ang naging tagumpay ng aking pananaliksik. Naging laman ako ng mga balita.

Nang lumabas ang mukha ko sa telebisyon, nagkukumahog na sumugod si Arthur sa building ng laboratoryo ko kasama ang kambal. Halatang-halata ang pamamaga ng mga mata nila sa kakaiyak.

"Caroline, sa mga nagdaang buwan na wala ka... parang nawalan ng saysay ang buhay ko. Hindi ko kayang mabuhay nang ganito!" Lumuhod siya sa gitna ng buhos ng ulan, iwinawagayway ang luma naming singsing sa kasal, at nagmamakaawang patawarin ko siya.

"Mommy, patawad po... nagkamali po kami..."

Sa loob ng dalawang taon naming pagsasama, nilunok ko ang lahat ng pride ko at nagpakababa hanggang sa mawalan na ako ng dignidad, para lang tawagin niyang "tuso" at "manggagamit." Sa paningin niya, isa lang akong desperadang babae na gumamit ng maruming bitag makagapang lang sa kama niya. Ginagawa ko lang daw kasangkapan ang mga bata. At kahit kailan, hinding-hindi ko raw mapapantayan ang paborito at kaawa-awa niyang "hipag."

Nang nandidiri niyang haplitin ang mga damit ko at marahas akong idiniin pababa, nanginginig ang boses na umamin ako sa kanya: "Buntis ako!" Pero tinuya lang niya ako. Nagdadrama lang daw ako. Ang masakit pa, kahit noong nakunan na ako't nawala ang anak namin, nakuha pa niyang makipagtawanan sa pamilya ng salarin.

Sa huli, sumuko na rin ako. Sagad na sagad na ang pagod ko. Ang lahat ng pagmamahal at pagtitiis ko ay balewala lang pala sa kanya.

Nang ibato ko mismo sa pagmumukha niya ang papeles ng diborsyo, akala ko ay tapos na ang lahat, pero simula pa lang pala iyon ng kalbaryo ko. Nang mahigpit niyang hawakan ang pulso ko, idiniin ako sa pinto ng kotse, at sinakop ang mga labi ko ng isang marahas at mapusok na halik na tila inaangkin ako nang buong-buo, nakakahiya mang aminin pero may naramdaman ako... Ano ba talaga ang kailangan ng lalakeng ito?

"Ito ba ang diskarte mo para akitin ako?" Titig na titig si Clifton sa babaeng nasa harapan niya. Wala itong suot kundi isang manipis na nightgown, kaya naman kitang-kita ng kanyang mga mata ang perpektong kurba ng katawan nito.

"Aaminin ko, natutukso ako sa'yo." Biglang inilapit ni Clifton ang kanyang mukha. Bahagyang kinagat ng maninipis niyang labi ang aking collarbone. Gumapang ang mga daliri niya mula sa umbok ng aking dibdib, pababa at dahan-dahang sumiksik sa pagitan ng aking mga hita.

Nakadiin ang likod ko sa kama habang nakadagan siya sa akin. Wala akong magawa kundi damhin ang matinding sarap na idinudulot niya sa buong katawan ko.

"Magpakabait ka at hayaan mo akong pumasok." Madiin at walang pag-aatubiling ibinaon ni Clifton ang sarili niya sa loob ko.

Matapos pagtaksilan ng kanyang dating asawa at sariling pinsan, napilitan si Miranda na magpakasal kay Clifton—isang lalaking lumpo at sira ang mukha. Pumayag siyang maging contract wife nito para lang maisalba sa pagkalugi ang kanyang kumpanya.

Ngunit dahil sa isang hindi inaasahang pangyayari, natuklasan ni Miranda ang isang malaking lihim: hindi pala totoong lumpo at may kapansanan sa mukha si Clifton. Ang totoo, siya ang kinatatakutang hari ng underground na may hawak sa buong siyudad.

Binalot ng matinding takot si Miranda kaya nagplano siyang takasan ang mapanganib na lalaking ito. Pero sa tuwing susubukan niya, pilit siyang hinahatak pabalik ni Clifton. "Wala nang bisa ang kontrata natin," mariin nitong sabi. "Hindi na lang katawan mo ang gusto ko, kundi pati na rin ang puso mo."

Sa pagkakataon kayang ito, tuluyan na siyang iibig sa mapanganib na lalaking ito?

"Hindi ka ba magbibihis?" tanong ko sa kanya na may halong pagkabigla.
"Gusto ko lang sanang hayaan kang mag-enjoy pa sa tanawin, at saka, hindi naman talaga ako nagmamadali."
Pinagtatawanan ba niya ako? Ang kapal ng mukha!
"Huwag ka nang magalit, ito'y dahil sa bond, hindi mo lang mapigilan," sabi niya na may nakakainis na tono.
"Walang bond, dahil ako ay..."
"Tao, alam ko, sinabi mo na 'yan."
Inangat niya ako at pinaupo sa kanyang kandungan, at dinala ang aking palad sa kanyang mga labi, kung saan nagsimula siyang maglagay ng magagaan na halik. Pagkatapos, isinubo niya ang dulo ng aking hintuturo at sinipsip ito ng mapang-akit.
Nararamdaman kong namumula ang aking mga pisngi sa hiya.
Dahan-dahan niyang inilabas ang aking daliri mula sa kanyang bibig, may mapagmataas na ngiti sa kanyang gwapong mukha, at sinabi sa akin nang mayabang, "Sabihin mo nga, kung hindi kita kapareha, bakit hindi ka umaalis?"


Si Hazel ay isang normal na tao, na nagsusumikap upang maging isang mahusay na interior designer. Ngunit sa isang mundo kung saan iginagalang ang mga lobo, siya ay inaapi at binu-bully.
Sa hindi inaasahang pagkakataon, natuklasan niya na siya ang itinakdang kapareha ng alpha. Kasabay nito, siya ay isang espesyal na lobo na pinagpala ng kamangha-manghang kapangyarihan ng Moon Goddess.
Sa harap ng pagnanasa ng mga lobo sa kanyang kapangyarihan, tatanggapin ba niya ang pag-ibig at lulutasin ang krisis kasama ang kanyang kapareha?

"Kilalanin mo ang mga anak ko, Mia. Mga anak, kilalanin niyo si Mia, ang magiging step-sister niyo."
Pagkatapos, tatlong matangkad, matipuno, at maskuladong mga lalaki ang sumama sa amin sa mesa at wala akong duda na sila ang mga step-brothers ko. Kamukha nila ang kanilang ama.
Napasinghap ako, nanginig sa takot habang naalala ko kung saan ko sila nakilala. Sina Quinn, Jack, at John, ang triplets ng kalbaryo sa buhay ko noong high school.
Magiging tanga ako kung magugustuhan ko ang mga lalaking nang-api sa akin at itinuring akong walang kwenta.
Iba sila ngayon kumpara sa mga lobo sa panaginip ko. Ginagampanan nila ang papel ng mabait na nakatatandang kapatid.
Narinig ko na nasa Navy sila at aaminin ko na doon sila nababagay. Sana'y nakatagpo sila ng mga lalaking mas malakas kaysa sa kanila na makakapagbigay sa kanila ng lasa ng sarili nilang gamot at mang-api sa kanila, tulad ng ginawa nila sa akin.

Bawal makipagkita sa akin ang aking kabiyak bago ako mag-18.

Ang amoy ng sandalwood at lavender ay sumasalakay sa aking mga pandama, at palakas nang palakas ang amoy. Tumayo ako at pumikit, pagkatapos ay naramdaman kong unti-unting sumusunod ang aking katawan sa halimuyak. Pagdilat ko, nakita ko ang isang pares ng magagandang kulay abong mga mata na nakatitig sa aking berdeng/hazel na mga mata. Sabay naming binigkas ang salitang "Kabiak," at hinila niya ako at hinalikan hanggang sa kailangan naming huminto para huminga. Natagpuan ko na ang aking kabiyak. Hindi ako makapaniwala. Paano ito posible kung wala pa akong lobo? Hindi mo mahahanap ang iyong kabiyak hangga't wala ka pang lobo. Hindi ito makatuwiran.


Ako si Freya Karlotta Cabrera, anak ng Alpha ng Dancing Moonlight pack. Handa na akong magdalaga, makuha ang aking lobo, at matagpuan ang aking kabiyak. Palaging itinutulak ako ng aking mga magulang at kapatid na makasama ang Beta ng aming pack. Pero alam kong hindi siya ang aking kabiyak. Isang gabi, nakatulog ako at nakilala ang aking itinakdang kabiyak sa aking panaginip, ang pangalan niya ay Alexander. Hindi ko alam kung saang pack siya kabilang, baka panaginip lang ito at pag-gising ko, mawawala ang lahat.

Pero pag-gising ko kinabukasan, alam kong totoo ang panaginip, natagpuan ko ang aking kabiyak bago pa man makuha ang aking lobo.


Ako si Alexander, ang Alpha Lycan King, at tinatawag ako ng aking kabiyak na si Freya bilang Alex. Pagkatapos ng isang siglo ng paghahanap, sa wakas ay nakilala ko ang aking kabiyak, pero kailangan kong maghintay hanggang siya ay mag-18 o makuha ang kanyang lobo (alinman ang mauna) bago ko siya personal na makilala. Ang lahat ng ito ay dahil sa isang bagay na ginawa ng aking 10x lolo na nakasakit sa Moon Goddess.

Alam kong napaka-espesyal ni Freya, marahil isa siya sa amin, malalaman ang lahat sa gabi ng kanyang pagbabago.

Kakayanin kaya ni Freya ang lahat? Papalapit na ang kanyang kaarawan, gayundin ang mga panganib na nagtatago?