6 Book(s) Related to LOUIS

[Mga mahal kong mambabasa, kung minahal ninyo ang aklat na ito, siguraduhin ninyong basahin ang bago kong inirerekomenda: Cheating Husband, Vengeful Me.]

Mula sa pagiging unang pag-ibig hanggang sa pagpapalitan ng sumpaan sa harap ng altar, parang pinagbiyak na bunga kami ni George Capulet—hindi mapaghiwalay. Ngunit pagsapit ng ikapitong taon ng aming pagsasama bilang mag-asawa, natukso siya at nakipagkalaguyo sa sarili niyang sekretarya.

Sa mismong araw ng aking kaarawan, isinama niya ang babaeng iyon sa isang bakasyon. At sa mismong anibersaryo namin, ang kapal ng mukha niyang iuwi ang kabit niya sa sarili naming bahay at magpakasarap sa mismong kama naming mag-asawa...

Sa sobrang pagkadurog ng puso ko, gumawa ako ng paraan para malinlang siyang pirmahan ang mga papeles ng aming diborsyo.

Kampanteng-kampante lang si George, at wala man lang siyang kaalam-alam dahil buo ang tiwala niyang hinding-hindi ko siya kayang iwan.

Nagpatuloy ang kanyang mga panlilinlang at kasinungalingan hanggang sa araw na tuluyan nang naaprubahan ang aming diborsyo. Walang pag-aalinlangan kong isinampal sa pagmumukha niya ang mga papeles: "George Capulet, simula sa oras na ito, lumayas ka na sa buhay ko!"

Doon lang rumehistro ang matinding takot at kaba sa kanyang mga mata, at halos lumuhod siya sa pagmamakaawa na huwag ko siyang iwan.

Nang gabing iyon, walang tigil sa pag-ring ang telepono ko dahil sa sunod-sunod niyang tawag. Pero hindi ako ang sumagot nito, kundi ang bago kong nobyo na si Julian.

"Hindi mo ba alam," nakangising pang-aasar ni Julian sa kabilang linya, "na ang isang matinong ex, dapat parang patay na—tahimik at hindi na nagpaparamdam?"

Rinig na rinig ang panggigil ni George habang nagngangalit ang mga bagang na nag-utos: "Ibigay mo sa kanya ang telepono!"

"Pasensya na, pero malabong mangyari 'yan."

Marahang hinalikan ni Julian ang noo ko habang mahimbing akong natutulog at nakasiksik sa kanyang bisig. "Pagod na pagod kasi siya. Kakatulog lang niya."

Dapat ba talagang isuko ng isang babae ang kanyang karera para lang maging isang maybahay?

Ngayon, kapag may nagtatanong sa akin niyan, iisa lang ang isasagot ko: hinding-hindi talaga.

Pitong taon kaming kasal, tapos malalaman ko na lang na niloloko na pala ako ng asawa ko. Ang masakit pa, mismong sa araw ng birthday niya, tiningala siya ng mga anak namin at inosenteng sinabi, "Gusto po namin si Tita Heidi na lang ang maging Mommy namin."

Sa mismong araw ring iyon, parang pinagsakluban ako ng langit at lupa nang matanggap ko ang resulta ng check-up ko: late-stage ovarian cancer. Habang naglalakad ako sa pasilyo ng ospital, nakita ko ang asawa ko. Hawak-hawak niya ang mga kamay ng mga bata habang aligaga at maingat na inaalalayan si Heidi na ma-discharge.

Ni minsan, hindi ko nakitang ganoon kalambing at kaasikaso si Arthur. Pati ang mga bata, napakabait at walang kakulit-kulit—para silang nasa isang commercial ng perpekto at masayang pamilya, habang ako... heto, parang isang saling-pusa, isang estranghero sa sarili kong pamilya.

Doon ko tuluyang napagtanto ang isang mapait na katotohanan: ang pinakamalaking pagkakamali ko sa buong buhay ko ay ang ibaon sa limot ang sarili kong mga pangarap para lang magpakasal.

Iniwan ko ang mga papeles ng diborsyo sa ibabaw ng hapag-kainan. Pagkatapos noon, dire-diretso akong bumalik sa laboratoryo ko, at ni minsan ay hindi na ako lumingon pa.

Makalipas ang apat na buwan, gumawa ng matinding ingay sa buong mundo ang naging tagumpay ng aking pananaliksik. Naging laman ako ng mga balita.

Nang lumabas ang mukha ko sa telebisyon, nagkukumahog na sumugod si Arthur sa building ng laboratoryo ko kasama ang kambal. Halatang-halata ang pamamaga ng mga mata nila sa kakaiyak.

"Caroline, sa mga nagdaang buwan na wala ka... parang nawalan ng saysay ang buhay ko. Hindi ko kayang mabuhay nang ganito!" Lumuhod siya sa gitna ng buhos ng ulan, iwinawagayway ang luma naming singsing sa kasal, at nagmamakaawang patawarin ko siya.

"Mommy, patawad po... nagkamali po kami..."

[Mga mahal kong mambabasa, kung napusuan ninyo ang nobelang ito, huwag palampasin ang bago kong inirerekomendang basahin: After Affair: I Took My Children and Remarried.]

"Lisbeth, mabuti pa't pumayag ka na agad sa divorce na 'to! Kapag hindi, ikakalat ko ang mga litratong 'to. Ipapakita ko sa lahat ng fans mo kung paano pinagsamantalahan ng isang matandang hukluban ang idolo nilang may milyun-milyong followers!"

"Ano kamo?!" Bulalas ni Lisbeth Whitaker. Napaangat ang kanyang paningin, bakas ang matinding gulat sa kanyang mukha, tila ba hindi niya matanggap ang mga salitang binitawan nito.

Ito ang lalaking naging asawa niya sa loob ng limang taon. Ang lalaking nagawang magtaksil at ipagpalit siya sa mismong caregiver na kinuha niya para mag-alaga rito.

At ngayon, nakuha pa siyang i-blackmail at puwersahin sa isang divorce para lang bigyan ng puwang ang kabit nito!

Pinagpalit ako ng aking unang pag-ibig kapalit ng isang milyong dolyar, kaya wala akong nagawa kundi ang pumayag sa isang kasunduang kasal. Makalipas ang limang taon, nang subukan niyang magparamdam at makipagkita ulit sa akin, natuklasan ito ng asawa ko...

Hinila niya ako paharap sa kanya at niyakap ako ng mahigpit sa kanyang dibdib. Napasinghap ako ng malakas at inilagay ang kamay ko sa kanyang dibdib.

“Saan mo balak pumunta?”

“Doon.” Mahinang sagot ko, tumango sa direksyon ng mga upuan.

Tinitigan niya ako ng matindi, isang titig na nagdulot ng panginginig sa aking katawan. Napalunok ako ng malalim, at yumuko siya, ang kanyang mainit na labi ay dumampi sa akin. Napaungol ako at hinigpitan ang hawak sa kanyang t-shirt, gumanti ng halik. Hinaplos ni Conrad ang aking likod at inilagay ang kamay sa aking baywang upang mas lalo akong mapalapit sa kanya habang kami'y naghahalikan. Iniyakap ko ang aking mga braso sa kanyang leeg.

Isang bahagi ng akin ang matagal nang naghahangad ng kanyang halik mula pa noong una. Ang halik na ito ay puno ng pagnanasa ngunit hindi marahas o magaspang. Ito ay halos perpekto. Ang libreng kamay ni Conrad ay dumapo sa aking pisngi. Pilit kong ipinasok ang aking dila sa kanyang bibig; kailangan ko ng kaunti pang init. Mukhang wala namang problema kay Conrad dahil ang kanyang dila ay sumasabay sa ritmo ng akin.

Naglakad ako paatras, hindi humihiwalay sa kanyang mga labi, hanggang sa sumandal ang aking likod sa counter. Napakaraming emosyon ang umiikot sa akin. Hinawakan ko ang kanyang balakang at hinila siya papalapit sa akin. Napaungol si Conrad ng malakas sa aking mga labi, at naramdaman ko ang kanyang pagnanasa na tumitigas laban sa akin. Ganito siya ka-turn on sa simpleng paghalik sa akin. Ganoon din ako. Matagal na rin mula nang ako'y makaramdam ng ganitong pagnanasa.


Isang gabi.
Isang masquerade ball.
Isang guwapong estranghero.

Dito nagsimula ang lahat, dahil pinilit akong dumalo ng aking boss upang magpanggap na kanyang anak o ako'y matatanggal sa trabaho.

Ang mga mata ng guwapong estranghero ay agad na bumagsak sa akin pagkapasok ko pa lang. Umaasa akong lilipat siya ng pansin dahil napapalibutan siya ng mga magagandang babae, ngunit hindi. Nang siya'y lumapit, doon ko napagtanto na hindi pala siya estranghero. Siya at ang kanyang pamilya ang nagmamay-ari ng kumpanyang pinagtatrabahuhan ko. Hindi niya dapat malaman kung sino ako.

Sinubukan kong iwasan siya, ngunit walang epekto. Mahirap labanan ang kanyang mga titig at ngiti. Sumuko ako sa pag-iwas, iniisip na ang ilang oras na kasama siya ay walang masamang maidudulot, di ba? Hangga't suot ko ang aking maskara, hindi niya kailangang malaman kung sino ako.

Hindi pa ako nakaramdam ng ganitong chemistry sa kahit sino, ngunit hindi ito mahalaga dahil pagkatapos ng gabing ito, mawawala ako at hindi niya malalaman kung sino ako. Kahit magkasalubong kami sa kalsada, hindi niya ako mapapansin dahil ang nakikita niya ay isang babaeng naaakit siya, isang maganda na akma sa lahat, ngunit sa realidad ako'y isang wala. Wala akong espesyal. Kaya ang oras na magkasama kami ay magiging alaala na lamang.

Akala ko tama ako. Ngunit nagkamali ako dahil isang gabi lang ang kailangan at nagbago ang lahat. Umaasa akong nakalimutan na niya ako ngunit tila ito ang huling bagay na ginawa niya.

Kahit ano pa man, hindi niya dapat malaman ang katotohanan dahil mauuwi lang ito sa pagkadismaya.

Alam ko na noon pa man na ang boss ko, si Ginoong Sutton, ay may dominanteng personalidad. Mahigit isang taon na akong nagtatrabaho sa kanya. Sanay na ako. Akala ko noon na para lang iyon sa negosyo dahil kailangan niya, pero natutunan ko na higit pa roon ang dahilan.

Wala kaming ibang relasyon ni Ginoong Sutton kundi trabaho lang. Inuutusan niya ako, at nakikinig ako. Pero magbabago na ang lahat ng iyon. Kailangan niya ng kasama sa isang kasal ng pamilya at ako ang napili niyang target. Pwede at dapat sana akong tumanggi, pero ano pa bang magagawa ko kung tinatakot niya akong mawalan ng trabaho?

Ang pagpayag sa isang pabor na iyon ang nagbago ng buong buhay ko. Mas madalas kaming magkasama sa labas ng trabaho, na nagbago ng aming relasyon. Nakikita ko siya sa ibang liwanag, at ganoon din siya sa akin.

Alam kong mali ang makipagrelasyon sa boss ko. Sinusubukan kong labanan ito pero nabibigo ako. Seks lang naman. Ano bang masama roon? Mali ako dahil ang nagsimula sa seks lang ay nagbago ng direksyon sa paraang hindi ko inaasahan.

Hindi lang dominante si Ginoong Sutton sa trabaho kundi sa lahat ng aspeto ng kanyang buhay. Narinig ko na ang tungkol sa Dom/subs na relasyon, pero hindi ko ito pinapansin. Habang umiinit ang mga bagay sa pagitan namin ni Ginoong Sutton, hinihiling niya na maging submissive ako. Paano ba maging ganoon kung wala akong karanasan o kagustuhan na maging isa? Magiging hamon ito para sa kanya at sa akin dahil hindi ako sanay na inuutosan sa labas ng trabaho.

Hindi ko inaasahan na ang bagay na wala akong alam ay siya ring magbubukas ng isang kamangha-manghang bagong mundo para sa akin.