Vand Santos

Dapat siya ang mangangaso.
Ang lobo.
Ang Alpha.

Hanggang sa idiniin ko ang matulis kong takong sa pagitan ng mga hita niya at ibinulong sa tenga niya:

“Dapa. Apat na paa.”

At sumunod siya.

Nakaluhod.
Nakapusasan ang mga kamay.
Tigas na tigas, halatang nakaumbok at kumikibot sa likod ng mamahalin niyang pantalon.

Ngumiti ako.

At dahan-dahan kong pinadaan ang matalas na dulo ng takong ko sa makapal na nakausli sa pagitan ng mga hita niya.

“Gusto mo bang labasan?” malambing kong tanong.
“Magmakaawa ka.”
“Nganga… parang mabait na munting aso.”