Rozdział trzydziesty drugi

Matteo ani przez chwilę się nie zawahał. Podszedł do niej kilkoma długimi krokami i pozwolił, żeby wsunęła mu łyżkę do ust. Przymknął oczy, a językiem przesunął po wargach, zlizując resztki sosu.

Skinął głową.

— Jest dobry.

— Ale czegoś mu brakuje, co?

— Mogę? — zapytał. Pokiwała głową.

Pods...