Yeniden Doğdum ve Takıntılı: Düşmanımın Şiddetli Aşkı

"Kara." Cole’un sesi alçalıyor. "Sen... sana zarar verdim mi?"

"Hayır." "İyiyim."

"Lanet olsun," diye nefes veriyor. "Sen—"

"Sus." Sesim titriyor. "Ne olur söyleme."

"Azgınsın." Yine de söylüyor. "Azgınsın."

"Değilim ben—"

"Kokun." Burnu hafifçe genişliyor. "Kara, kokun sanki—"

"Yeter." Yüzümü ellerimle kapatıyorum. "Lütfen... yeter."

Sonra bileğimde onun eli, ellerimi yüzümden çekiyor.

"Bizi istemende yanlış bir şey yok," diyor yumuşak bir sesle. "Bu doğal. Sen bizim eşimizsin. Biz de senin eşlerin."

"Biliyorum." Sesim neredeyse fısıltı.

On yıl boyunca Sterling malikanesinde bir hayalet gibi yaşadım; hayatımı cehenneme çeviren üçüz Alfa’lara borçlu bir köleydim. Bana "Havuç" derler, beni buz tutmuş nehirlerde suya iterler, on bir yaşındayken karda ölmem için bırakırlardı.

On sekizinci doğum günümde her şey değişti. İlk dönüşümümle birlikte, beyaz misk ve ilk kar kokusu yayıldı benden—ve geçmişte bana kabus yaşatan üç kişi, kapımın önünde belirdi. Üçü de, benim onların yazgılı eşi olduğumu iddia etti.

Bir gecede borcum silindi. Asher’ın emirleri adaklara dönüştü, Blake’in yumrukları titreyen özürlere, Cole ise beni hep beklediklerine yemin etti. Beni Luna’ları ilan ettiler ve hayatlarını bu günahı telafi etmeye adayacaklarına söz verdiler.

Kurtum, onları kabul etmek için uluyor. Ama tek bir soru peşimi bırakmıyor:

O on bir yaşındaki kız... donarak öleceğine emin olan o çocuk, şu anda vermek üzere olduğum kararı affeder miydi?

Hep merak etmişimdir; doğuştan lanetli miyim diye. Çünkü peşimi bırakmayan şu talihsizlik, neredeyse doğaüstü geliyor.

İnsanlar bana bilgisayar dehası der, ama asıl yeteneğim kimsenin görmediği bir şey. Güzel olduğumu söylerler; ben ise bunu bol kıyafetlerin ve bir dağ dolusu özgüvensizliğin arkasına gömerim.

Aldatan sevgilimden ayrıldıktan sonra hayatımda kalan tek sabit şey, ruhumu emen işimdi; ta ki onu da kaybedene kadar. Peki bunun sorumlusu kimdi? Theron Lockhart.

Lisede bana hayatı dar eden o çocuk sadece geri dönmedi; şirketimin yeni CEO’su olarak döndü. İlk icraatı ne oldu? Beni ve bütün departmanımı kovmak. Sanki tarih, en acımasız hâliyle tekerrür ediyordu.

Beni tanımadı. Bu rahatlatmalıydı. Ama belli ki kaderin benimle işi bitmemişti.

Bir an, eski sevgilimle başıma gelen tatsız bir karşılaşmadan beni kurtarıyordu. Bir sonraki an, bir söylenti yayılmıştı: Ben onun sevgilisiydim. Sonra işler tersine döndü; çünkü Theron’un bir skandaldan kaçınması gerekiyordu ve en iyi seçenek bendim.

“Bedelini söyle,” dedi. O küstah sırıtışı hâlâ yüzündeydi.

“İşini geri mi istiyorsun?”

Tereddüt etmedim. “Beni direktör yap. Ancak o zaman seni sevgi dolu kız arkadaşınmışım gibi oynarım.”

Güler sanmıştım. Evet diyeceğini hiç beklemiyordum.

“Anlaştık,” dedi, gözleri gözlerime kilitlenirken.

“Şunu unutma, Amaris Kennerly. O sözleşmeyi imzaladığın anda, artık bana ait olursun.”

Büyülü Varlıklar ve Yaratıklar Akademisi’ne asla başvurmadım.

Bu yüzden, adıma hazırlanmış bir ders programı, beni bekleyen bir yurt odası ve sanki beni benden iyi tanıyormuş gibi seçilmiş derslerle dolu bir mektup gelince, kafamın karışması normalden biraz fazlaydı. Herkes Akademi’yi bilir; cadıların büyülerini keskinleştirdiği, şekil değiştiricilerin formlarına hükmetmeyi öğrendiği ve her türden büyülü varlığın yeteneklerini kontrol etmeyi öğrendiği yer burasıdır.

Herkes… benden başka herkes.

Benim ne olduğumu bile bilmiyorum. Ne şekil değiştiriyorum, ne ufak bir büyü numaram var, hiçbir şey. Sadece, uçabilen, ateş çağırabilen ya da dokunarak iyileştirebilen insanların arasında kalmış bir kızım. O yüzden derslerde sanki buraya aitmişim gibi oturup rol yapıyorum ve kanımda saklı olan şeyle ilgili en küçük ipucunu yakalayabilmek için dikkatle dinliyorum.

Benden bile daha meraklı olan tek kişi Blake Nyvas. Uzun boylu, altın rengi gözlü ve tam anlamıyla bir Ejderha. İnsanlar fısıldaşıp onun tehlikeli olduğunu söylüyor, benden uzak durmam için beni uyarıyor. Ama Blake, sanki benim gizemimi çözmeye kararlı ve nedense ben ona herkesten çok güveniyorum.

Belki bu delice. Belki de gerçekten tehlikeli.

Ama herkes bana buraya ait değilmişim gibi bakarken, Blake bana çözülmeye değer bir bilmeceymişim gibi bakıyor.

Nişanlıydı. Düzgün.
Önünde parlak bir gelecek olan sıradan bir adamdı.
Ancak tek bir ihanet her şeyi paramparça etmeye yetti.

Sevdiği kadın ve kendi kardeşi tarafından tuzağa düşürüldü, mahkum edildi ve hayal edilebilecek en kötü yere atıldı: kuralların olmadığı ve tehlikenin bir ismi, bir yüzü ve aç gözleri olduğu bir hapishane.

Şimdi, tüm tesisin en korkulan adamıyla aynı hücreyi paylaşıyor.

Baskın. Yoğun. Takıntılı.

Ve onu istiyor.

Aşktan değil.
Merhametten değil.
Saf, acımasız arzudan dolayı.

Kanunların olmadığı, kaçışın mümkün olmadığı ve onu kurtaracak kimsenin olmadığı bir dünyada, kurtun tavşanı haline gelir—dokunuşuna boyun eğen, zevkin mahkumu… ve tamamen karşı koyamayan biri.

Çünkü bazen, seni gerçekten hayatta hissettirmeyi bilen kişi canavardır.

Üç yıl boyunca Alexander'ın kalbini kazanmak için her şeyi denedim, ancak sonunda ölümcül kanser ve ilk aşkının eve döneceği haberini aldım.

Tıbbi teşhisimi sıkıca tutarak boşanma belgelerini imzaladım ve üç yıl boyunca inşa ettiğim hayatı bırakarak, her şeyi ona ve gerçek aşkına bıraktım.

Ama sonra beklenmedik bir şey oldu—Alexander soğuk maskesini düşürdü ve beni her yerde deli gibi aramaya başladı.

Beni sevdiği tek kişinin ben olduğunu iddia etti...

Güçlü bir CEO olan Alejandro için—zengin, yakışıklı, utanmaz bir çapkın ve her zaman istediğini almaya alışkın biri olarak—yeni sekreterinin onunla yatmayı reddetmesi tam bir şoktu. Oysa diğer tüm kadınlar ayaklarının dibine serilmişti.

Belki de bu yüzden hiçbiri iki haftadan fazla dayanmazdı. Onlardan çabuk sıkılırdı. Ama Valeria “hayır” dedi ve bu, onun daha da üstüne düşmesine yol açtı. İstediğini almak için farklı stratejiler uydurdu; diğer kadınlarla eğlenmekten de vazgeçmedi.

Farkına varmadan Valeria onun sağ kolu oldu. Alejandro her işte ona ihtiyaç duyar hale geldi; sanki onsuz nefes bile alamıyordu. Yine de onu sevdiğini, Valeria artık dayanamayınca çekip gidene kadar itiraf etmedi.

"Onu yanında tutmak için bacaklarını kırmanın ya da onu yatağa zincirlemenin yanlış bir yanı yok. O benim."
O özgürlüğün peşindeydi. Adam ona saplantı verdi, şefkatle sarılmış halde.
Genesis Caldwell, kötü muamele gördüğü evinden kaçmanın kurtuluş olduğunu düşünmüştü—ancak milyarder Kieran Blackwood ile yaptığı düzenlenmiş evlilik kendi türünde bir hapishane olabilirdi.
O sahiplenici, kontrolcü, tehlikeli. Yine de kendi kırık haliyle... ona karşı nazik.
Kieran için Genesis sadece bir eş değil. O her şey.
Ve Kieran, ona ait olanı koruyacak. Gerekirse her şeyi yok etme pahasına.

Odadaki herkesin bakışlarını üzerinde toplayan adam içeri girdiğinde Maya donakaldı. Beş yıl önce sırra kadem basan eski sevgilisi, şimdi Boston’ın en zengin iş adamlarından biri olarak karşısındaydı. O günlerde gerçek kimliğine dair en ufak bir ipucu bile vermemiş, sonra da iz bırakmadan ortadan kaybolmuştu. Şimdi onun o buz gibi bakışlarını gördüğünde Maya'nın aklına tek bir açıklama geliyordu: Adam onu sınamak için gerçeği saklamış, onun çıkarcı biri olduğuna karar vermiş ve hayal kırıklığı içinde onu terk etmişti.

Balo salonundan çıkıp, kapının önünde sigara içen adamın yanına gitti. Amacı, en azından kendini açıklamaktı.

"Bana hâlâ kızgın mısın?"

Adam elindeki sigarayı fırlatıp attı ve ona açıkça küçümseyen gözlerle baktı. "Kızgın mı? Benim kızgın olduğumu mu sanıyorsun? Dur tahmin edeyim... Maya sonunda benim kim olduğumu öğreniyor ve şimdi 'yeniden bir araya gelmek' istiyor. Soyadımın servet demek olduğunu anladığına göre, kendisine yeni bir şans arıyor."

Maya bunu inkar etmeye yeltendiğinde adam onun sözünü kesti. "Sen sadece gelip geçici bir hevestin. Önemsiz bir dipnot. Bu gece karşıma çıkmasaydın, seni hatırlamazdım bile."

Maya'nın gözleri doldu. Neredeyse ona kızından bahsedecekti ama son anda sustu. Adamın, sırf parasını almak ve onu tuzağa düşürmek için çocuğu kullandığını düşüneceğinden emindi.

Maya söyleyeceği her şeyi içine attı ve oradan uzaklaştı. Yollarının bir daha asla kesişmeyeceğinden adı gibi emindi. Ancak işler hiç de sandığı gibi olmadı. Adam sürekli Maya'nın hayatına girmeye devam etti; ta ki gururunu ayaklar altına alıp, kendisine dönmesi için Maya'ya çaresizce yalvaracağı o güne kadar.

Uyarı: Cinsel İçerik, Cinsel İçerik ve Cinsel İçerik.

"Bu gece seni en çok kim ağlattı?" Lucien'in sesi alçak bir hırlamayla çenemi kavrarken ağzımı açmaya zorladı.

"Senin," diye hırıldadım, çığlık atmaktan yıpranmış sesimle. "Alpha, lütfen—"

Silas'ın parmakları kalçalarımı kavradı ve sertçe içime girdi, acımasız ve durmak bilmez bir şekilde. "Yalancı," diye homurdandı sırtıma doğru. "Benimkinde hıçkırdı."

"Onu kanıtlamasını mı istesek?" Claude, dişlerini boynuma sürterek konuştu. "Onu tekrar bağlayalım. O güzel ağzıyla yalvarana kadar bekleyelim, düğümlerimizi hak ettiğine karar verene kadar."

Titriyordum, sırılsıklam ve kullanılmış hissediyordum—ve yapabildiğim tek şey, "Evet, lütfen. Beni tekrar kullanın," diye inlemekti.

Ve öyle yaptılar. Her zaman yaptıkları gibi. Kendilerini tutamıyorlarmış gibi. Sanki üçüne de aitmişim gibi.


Lilith eskiden sadakate inanırdı. Aşka. Sürüsüne.

Ama her şey elinden alındı.

Babası—Fangspire'ın merhum Beta'sı öldü. Annesi, kalbi kırık, kurtboğan içti ve bir daha uyanmadı.

Ve erkek arkadaşı? Eşini buldu ve Lilith'i arkasında bıraktı, bir kez bile dönüp bakmadan.

Kurt formunu kaybetmiş ve yalnız, hastane borçları birikmişken, Lilith Ritüel'e katılır—kadınların lanetli Alfalara bedenlerini altın karşılığında sunduğu bir tören.

Lucien. Silas. Claude.

Ay Tanrıçası tarafından lanetlenmiş üç acımasız Alfa. Eğer yirmi altı yaşına kadar eşlerini işaretlemezlerse, kurtları onları yok edecek.

Lilith sadece bir araç olmalıydı.

Ama onlar dokunduğu anda bir şey değişti.

Şimdi onu istiyorlar—işaretlenmiş, mahvolmuş, tapılmış halde.
Ve ne kadar alırlarsa, o kadar çok istiyorlar.

Üç Alfa.

Bir kurtsuz kız.

Kader yok. Sadece takıntı.

Ve onu tattıkça,

Bırakmak daha da zorlaşıyor.

"Biz seni ilk gördüğümüz andan itibaren bize aitsin." dedi, sanki başka bir seçeneğim yokmuş gibi ve aslında haklıydı.

"Ne kadar süreceğini bilmiyorum ama bunu anlaman zaman alacak, tatlım. Sen bizimlesin." derin sesiyle başımı geri çekerek gözlerimin içine baktı.

"Külotun bizim için ıslanmış, şimdi uslu bir kız ol ve bacaklarını aç. Tadına bakmak istiyorum, küçük kedişine dilimi değdirmemi ister misin?"

"Evet, b...baba." diye inledim.


Angelia Hartwell, genç ve güzel bir üniversite öğrencisi, hayatını keşfetmek istiyordu. Gerçek bir orgazmın nasıl bir his olduğunu, itaatkâr olmanın ne demek olduğunu öğrenmek istiyordu. Seksin en iyi, tehlikeli ve lezzetli yollarını deneyimlemek istiyordu.

Cinsel fantezilerini gerçekleştirmek için ülkenin en özel ve tehlikeli BDSM kulüplerinden birinde buldu kendini. Orada, üç sahiplenici mafya adamının dikkatini çekti. Üçü de onu her ne pahasına olursa olsun istiyordu.

Bir dominant istiyordu ama karşılığında üç sahiplenici adam ve bunlardan biri üniversite profesörü çıktı.

Sadece bir an, sadece bir dans, hayatını tamamen değiştirdi.

Bir Gece. Bir Hata. Bir Ömür Boyu Sonuçlar.

Aşkı beklediğimi sanıyordum. Bunun yerine bir canavar tarafından mahvedildim.

Dünyam, Moonshade Koyu Dolunay Festivali'nde çiçek açmalıydı—şampanya damarlarımda dolaşıyor, Jason ve benim iki yıl sonra nihayet o çizgiyi aşmamız için bir otel odası rezervasyonu yapılmıştı. Dantelli iç çamaşırımı giymiş, kapıyı kilitlememiş ve yatakta uzanmıştım, kalbim heyecanla atıyordu.

Ama yatağıma tırmanan adam Jason değildi.

Zifiri karanlık odada, başımı döndüren ağır, baharatlı bir kokuya boğulmuşken, ellerini hissettim—aceleci, yakıcı—tenimi kavuruyordu. Kalın, nabız gibi atan sertliği ıslaklığımın üzerine bastırdı ve daha nefes alamadan, acımasız bir güçle içime girdi, masumiyetimi yırttı. Acı yandı, duvarlarım kasıldı, demir gibi omuzlarına tırnaklarımı geçirirken hıçkırıklarımı bastırdım. Her acımasız darbede ıslak, kaygan sesler yankılandı, bedeni durmaksızın hareket ederken, derin ve sıcak bir şekilde içime boşaldı.

"Bu harikaydı, Jason," diyebildim.

"Jason da kim?"

Kanım buz kesti. Işık yüzüne vurdu—Brad Rayne, Moonshade Sürüsü'nün Alfa'sı, bir kurtadam, sevgilim değil. Ne yaptığımı fark ettiğimde dehşet içinde kaldım.

Hayatım için kaçtım!

Ama haftalar sonra, onun varisiyle hamile uyandım!

Heterokromatik gözlerimin beni nadir bir gerçek eş olarak işaretlediğini söylüyorlar. Ama ben kurt değilim. Ben sadece Elle, insan bölgesinden kimse olmayan biri, şimdi Brad'in dünyasında hapsolmuş biri.

Brad’in soğuk bakışı beni delip geçiyor: "Bedenimde benim kanım var. Benimsin."

Başka bir seçeneğim yok, bu kafesi seçmek zorundayım. Vücudum da bana ihanet ediyor, beni mahveden canavarı arzuluyor.

UYARI: Yalnızca Yetişkin Okuyucular İçin

Nişanlısını kuzeniyle yatakta bulmak Blair'ı yıkmalıydı, ama Blair parçalanmayı reddediyor. Güçlü, yetenekli ve yoluna devam etmeye kararlı. Planlamadığı şey ise patronunun viskisine fazla dalmak ya da acımasız, tehlikeli derecede çekici patronu Roman ile yatakta bulmak.
Sadece bir gece. Hepsi bu olmalıydı.
Ama gün ışığında uzaklaşmak o kadar kolay değil. Roman, istediğini elde etmeye kararlı bir adamdır - özellikle de daha fazlasını istediğine karar verdiğinde. Blair'ı sadece bir gece için istemiyor. Onu tamamen istiyor.
Ve onu bırakmaya hiç niyeti yok.