Sanırım Kardeşimin En İyi Arkadaşıyla Yattım

Güçlü bir CEO olan Alejandro için—zengin, yakışıklı, utanmaz bir çapkın ve her zaman istediğini almaya alışkın biri olarak—yeni sekreterinin onunla yatmayı reddetmesi tam bir şoktu. Oysa diğer tüm kadınlar ayaklarının dibine serilmişti.

Belki de bu yüzden hiçbiri iki haftadan fazla dayanmazdı. Onlardan çabuk sıkılırdı. Ama Valeria “hayır” dedi ve bu, onun daha da üstüne düşmesine yol açtı. İstediğini almak için farklı stratejiler uydurdu; diğer kadınlarla eğlenmekten de vazgeçmedi.

Farkına varmadan Valeria onun sağ kolu oldu. Alejandro her işte ona ihtiyaç duyar hale geldi; sanki onsuz nefes bile alamıyordu. Yine de onu sevdiğini, Valeria artık dayanamayınca çekip gidene kadar itiraf etmedi.

Ben bir yetimdim ve on iki yaşına geldiğimde, ailem beni buldu. Nihayet acılarımdan kurtulup bir evin sıcaklığını ve ebeveyn sevgisini yaşayabileceğimi düşündüm. Uyum sağlamak için ailemi memnun etmek ve onlara hizmet etmek için elimden geleni yaptım.
Ama asla beklemediğim şey, beni aramalarının sebebinin kemik iliğimi kullanmak istemeleri olduğunu öğrenmekti... Başka birini kurtarmak için!
Kalbim paramparça oldu. Ebeveynler nasıl bu kadar zalim olabilirdi?
Dünyaya olan inancımı yitirdim, balkondan düştüm ve öldüm.
Ama şaşırtıcı bir şekilde, yeniden doğdum!
Bu sefer, kendim için yaşayacaktım! Bana zarar verenler bedelini ödeyecekti!

İkinci en iyi olmak neredeyse benim DNA'mda var. Kız kardeşim sevgiyi, ilgiyi, sahneyi aldı. Ve şimdi, hatta lanet nişanlısını bile aldı.
Teknik olarak, Rhys Granger artık benim nişanlımdı—milyarder, yıkıcı derecede çekici ve bir Wall Street rüyası. Catherine kaybolduktan sonra, ailem beni bu nişana zorladı ve dürüst olmak gerekirse, rahatsız olmadım. Yıllardır Rhys’e aşık olmuştum. Bu benim şansım, değil mi? Seçilen kişi olma sırası bana mı gelmişti?
Yanlış.
Bir gece, bana tokat attı. Bir kupa yüzünden. Kız kardeşimin yıllar önce ona verdiği aptal, çatlak, çirkin bir kupa yüzünden. İşte o zaman fark ettim—beni sevmiyordu. Beni bile görmüyordu. Sadece istediği kadının yerine geçen sıcak bir vücut olarak duruyordum. Ve görünüşe göre, süslü bir kahve kupası kadar bile değerim yoktu.
Ben de ona tokat attım, onu terk ettim ve felakete hazırlandım—ailem çıldıracaktı, Rhys milyarder öfke nöbeti geçirecekti, korkutucu ailesi benim erken ölümümü planlayacaktı.
Açıkçası, alkole ihtiyacım vardı. Çok fazla alkol.
O zaman o çıktı karşıma.
Uzun boylu, tehlikeli, haksız yere çekici. Sadece varlığıyla günaha girmek istemenizi sağlayan türden bir adam. Onunla daha önce sadece bir kez tanışmıştım ve o gece, sarhoş, kendime acıyan halimle aynı barda tesadüfen bulunuyordu. Bu yüzden mantıklı olan tek şeyi yaptım: Onu bir otel odasına sürükledim ve kıyafetlerini çıkardım.
Bu pervasızdı. Aptalcaydı. Tamamen akıl dışıydı.
Ama aynı zamanda: Hayatımın en iyi seksiydi.
Ve, en iyi kararım olduğu ortaya çıktı.
Çünkü tek gecelik ilişkim sadece rastgele biri değil. Rhys'ten daha zengin, tüm ailemden daha güçlü ve kesinlikle oynayabileceğimden daha tehlikeli biri.
Ve şimdi, beni bırakmıyor.

Hep merak etmişimdir; doğuştan lanetli miyim diye. Çünkü peşimi bırakmayan şu talihsizlik, neredeyse doğaüstü geliyor.

İnsanlar bana bilgisayar dehası der, ama asıl yeteneğim kimsenin görmediği bir şey. Güzel olduğumu söylerler; ben ise bunu bol kıyafetlerin ve bir dağ dolusu özgüvensizliğin arkasına gömerim.

Aldatan sevgilimden ayrıldıktan sonra hayatımda kalan tek sabit şey, ruhumu emen işimdi; ta ki onu da kaybedene kadar. Peki bunun sorumlusu kimdi? Theron Lockhart.

Lisede bana hayatı dar eden o çocuk sadece geri dönmedi; şirketimin yeni CEO’su olarak döndü. İlk icraatı ne oldu? Beni ve bütün departmanımı kovmak. Sanki tarih, en acımasız hâliyle tekerrür ediyordu.

Beni tanımadı. Bu rahatlatmalıydı. Ama belli ki kaderin benimle işi bitmemişti.

Bir an, eski sevgilimle başıma gelen tatsız bir karşılaşmadan beni kurtarıyordu. Bir sonraki an, bir söylenti yayılmıştı: Ben onun sevgilisiydim. Sonra işler tersine döndü; çünkü Theron’un bir skandaldan kaçınması gerekiyordu ve en iyi seçenek bendim.

“Bedelini söyle,” dedi. O küstah sırıtışı hâlâ yüzündeydi.

“İşini geri mi istiyorsun?”

Tereddüt etmedim. “Beni direktör yap. Ancak o zaman seni sevgi dolu kız arkadaşınmışım gibi oynarım.”

Güler sanmıştım. Evet diyeceğini hiç beklemiyordum.

“Anlaştık,” dedi, gözleri gözlerime kilitlenirken.

“Şunu unutma, Amaris Kennerly. O sözleşmeyi imzaladığın anda, artık bana ait olursun.”

Nişanlısını kuzeniyle yatakta bulmak Blair'ı yıkmalıydı, ama Blair parçalanmayı reddediyor. Güçlü, yetenekli ve yoluna devam etmeye kararlı. Planlamadığı şey ise patronunun viskisine fazla dalmak ya da acımasız, tehlikeli derecede çekici patronu Roman ile yatakta bulmak.
Sadece bir gece. Hepsi bu olmalıydı.
Ama gün ışığında uzaklaşmak o kadar kolay değil. Roman, istediğini elde etmeye kararlı bir adamdır - özellikle de daha fazlasını istediğine karar verdiğinde. Blair'ı sadece bir gece için istemiyor. Onu tamamen istiyor.
Ve onu bırakmaya hiç niyeti yok.

Uyarı: Cinsel İçerik, Cinsel İçerik ve Cinsel İçerik.

"Bu gece seni en çok kim ağlattı?" Lucien'in sesi alçak bir hırlamayla çenemi kavrarken ağzımı açmaya zorladı.

"Senin," diye hırıldadım, çığlık atmaktan yıpranmış sesimle. "Alpha, lütfen—"

Silas'ın parmakları kalçalarımı kavradı ve sertçe içime girdi, acımasız ve durmak bilmez bir şekilde. "Yalancı," diye homurdandı sırtıma doğru. "Benimkinde hıçkırdı."

"Onu kanıtlamasını mı istesek?" Claude, dişlerini boynuma sürterek konuştu. "Onu tekrar bağlayalım. O güzel ağzıyla yalvarana kadar bekleyelim, düğümlerimizi hak ettiğine karar verene kadar."

Titriyordum, sırılsıklam ve kullanılmış hissediyordum—ve yapabildiğim tek şey, "Evet, lütfen. Beni tekrar kullanın," diye inlemekti.

Ve öyle yaptılar. Her zaman yaptıkları gibi. Kendilerini tutamıyorlarmış gibi. Sanki üçüne de aitmişim gibi.


Lilith eskiden sadakate inanırdı. Aşka. Sürüsüne.

Ama her şey elinden alındı.

Babası—Fangspire'ın merhum Beta'sı öldü. Annesi, kalbi kırık, kurtboğan içti ve bir daha uyanmadı.

Ve erkek arkadaşı? Eşini buldu ve Lilith'i arkasında bıraktı, bir kez bile dönüp bakmadan.

Kurt formunu kaybetmiş ve yalnız, hastane borçları birikmişken, Lilith Ritüel'e katılır—kadınların lanetli Alfalara bedenlerini altın karşılığında sunduğu bir tören.

Lucien. Silas. Claude.

Ay Tanrıçası tarafından lanetlenmiş üç acımasız Alfa. Eğer yirmi altı yaşına kadar eşlerini işaretlemezlerse, kurtları onları yok edecek.

Lilith sadece bir araç olmalıydı.

Ama onlar dokunduğu anda bir şey değişti.

Şimdi onu istiyorlar—işaretlenmiş, mahvolmuş, tapılmış halde.
Ve ne kadar alırlarsa, o kadar çok istiyorlar.

Üç Alfa.

Bir kurtsuz kız.

Kader yok. Sadece takıntı.

Ve onu tattıkça,

Bırakmak daha da zorlaşıyor.

"Kara." Cole’un sesi alçalıyor. "Sen... sana zarar verdim mi?"

"Hayır." "İyiyim."

"Lanet olsun," diye nefes veriyor. "Sen—"

"Sus." Sesim titriyor. "Ne olur söyleme."

"Azgınsın." Yine de söylüyor. "Azgınsın."

"Değilim ben—"

"Kokun." Burnu hafifçe genişliyor. "Kara, kokun sanki—"

"Yeter." Yüzümü ellerimle kapatıyorum. "Lütfen... yeter."

Sonra bileğimde onun eli, ellerimi yüzümden çekiyor.

"Bizi istemende yanlış bir şey yok," diyor yumuşak bir sesle. "Bu doğal. Sen bizim eşimizsin. Biz de senin eşlerin."

"Biliyorum." Sesim neredeyse fısıltı.

On yıl boyunca Sterling malikanesinde bir hayalet gibi yaşadım; hayatımı cehenneme çeviren üçüz Alfa’lara borçlu bir köleydim. Bana "Havuç" derler, beni buz tutmuş nehirlerde suya iterler, on bir yaşındayken karda ölmem için bırakırlardı.

On sekizinci doğum günümde her şey değişti. İlk dönüşümümle birlikte, beyaz misk ve ilk kar kokusu yayıldı benden—ve geçmişte bana kabus yaşatan üç kişi, kapımın önünde belirdi. Üçü de, benim onların yazgılı eşi olduğumu iddia etti.

Bir gecede borcum silindi. Asher’ın emirleri adaklara dönüştü, Blake’in yumrukları titreyen özürlere, Cole ise beni hep beklediklerine yemin etti. Beni Luna’ları ilan ettiler ve hayatlarını bu günahı telafi etmeye adayacaklarına söz verdiler.

Kurtum, onları kabul etmek için uluyor. Ama tek bir soru peşimi bırakmıyor:

O on bir yaşındaki kız... donarak öleceğine emin olan o çocuk, şu anda vermek üzere olduğum kararı affeder miydi?

Odadaki herkesin bakışlarını üzerinde toplayan adam içeri girdiğinde Maya donakaldı. Beş yıl önce sırra kadem basan eski sevgilisi, şimdi Boston’ın en zengin iş adamlarından biri olarak karşısındaydı. O günlerde gerçek kimliğine dair en ufak bir ipucu bile vermemiş, sonra da iz bırakmadan ortadan kaybolmuştu. Şimdi onun o buz gibi bakışlarını gördüğünde Maya'nın aklına tek bir açıklama geliyordu: Adam onu sınamak için gerçeği saklamış, onun çıkarcı biri olduğuna karar vermiş ve hayal kırıklığı içinde onu terk etmişti.

Balo salonundan çıkıp, kapının önünde sigara içen adamın yanına gitti. Amacı, en azından kendini açıklamaktı.

"Bana hâlâ kızgın mısın?"

Adam elindeki sigarayı fırlatıp attı ve ona açıkça küçümseyen gözlerle baktı. "Kızgın mı? Benim kızgın olduğumu mu sanıyorsun? Dur tahmin edeyim... Maya sonunda benim kim olduğumu öğreniyor ve şimdi 'yeniden bir araya gelmek' istiyor. Soyadımın servet demek olduğunu anladığına göre, kendisine yeni bir şans arıyor."

Maya bunu inkar etmeye yeltendiğinde adam onun sözünü kesti. "Sen sadece gelip geçici bir hevestin. Önemsiz bir dipnot. Bu gece karşıma çıkmasaydın, seni hatırlamazdım bile."

Maya'nın gözleri doldu. Neredeyse ona kızından bahsedecekti ama son anda sustu. Adamın, sırf parasını almak ve onu tuzağa düşürmek için çocuğu kullandığını düşüneceğinden emindi.

Maya söyleyeceği her şeyi içine attı ve oradan uzaklaştı. Yollarının bir daha asla kesişmeyeceğinden adı gibi emindi. Ancak işler hiç de sandığı gibi olmadı. Adam sürekli Maya'nın hayatına girmeye devam etti; ta ki gururunu ayaklar altına alıp, kendisine dönmesi için Maya'ya çaresizce yalvaracağı o güne kadar.

Dünyanın en garip evlilik sebebi rekorunu kırmış olabilirim.
Aldatan eski sevgilime karşılık olarak, onun nişan partisinde çılgınca bir gece geçirdim.
Lezzetli hatam mı? Şehirdeki en zengin, en acımasız CEO ile.

Şimdi, beni geçici bir evlilik sözleşmesine zorlayarak şantaj yapıyor.
Kendi amaçlarını gerçekleştirmek için bir eşe ihtiyacı var. Benim ise çöken hayatımdan kaçmaya.

Anlaşma basitti: duygular yok ve beş ay sonra temiz bir ayrılık.
Ama bu düzenlemeyi talep eden adam şimdi her kuralı çiğniyor.
Bunun iş olduğunu söyledi, peki neden geçici evliliğimizi kalıcı hale getirmek için savaşıyor?

Yılbaşı gecesi hem ilk aşkımı hem de bekaretimi kaybettim.
O seksi iç çamaşırlarını giymek için topladığım cesaretin... sonunda profesörüm tarafından çözüleceğini hiç düşünmemiştim.

Audrey'nin erkek arkadaşı, en büyük üniversite partisinde onu aldattı.
Herkesin önünde ona sıkıcı bir inek dedi.
Audrey'nin kalbi kırılmıştı ve sarhoştu. Sonra yakışıklı bir yabancıyla tek gecelik bir ilişki yaşadı.
Ertesi sabah, yeni profesörün geçen geceden tanıdığı adam olduğunu görünce şok oldu.
Başını eğdi ve yerin dibine girmek istedi.
Adam: "Saklanmana gerek yok, Audrey. Sanırım dün gece tanışmıştık."

Eden McBride, hayatı boyunca kurallara sadık kaldı. Ama nişanlısı düğünlerinden bir ay önce onu terk edince, Eden artık kurallara uymaktan vazgeçti. Kırık kalbi için doktorun tavsiye ettiği şey sıcak bir geri dönüş ilişkisiydi. Hayır, aslında öyle değil. Ama Eden'in ihtiyacı olan şey buydu. Rock Union'daki en büyük lojistik şirketinin varisi olan Liam Anderson, mükemmel bir geri dönüş ilişki adayıydı. Magazinlerde Üç Ay Prensi olarak adlandırılan Liam, hiçbir kızla üç aydan uzun süre birlikte olmamıştı ve Eden'in de sadece bir ilişki olacağını düşünüyordu. Sabah uyandığında Eden'in gitmiş olduğunu ve en sevdiği kot gömleğinin de kaybolduğunu fark edince Liam sinirlendi, ama tuhaf bir şekilde ilgisini çekti. Hiçbir kadın onun yatağını isteyerek terk etmemiş ya da ondan bir şey çalmamıştı. Eden her ikisini de yapmıştı. Onu bulup hesabını sorması gerekiyordu. Ama beş milyondan fazla insanın yaşadığı bir şehirde bir kişiyi bulmak, piyangoyu kazanmak kadar imkansızdı, ta ki kader onları iki yıl sonra tekrar bir araya getirene kadar. Eden artık Liam'ın yatağına atladığı zamanlardaki saf kız değildi; şimdi her ne pahasına olursa olsun korunması gereken bir sırrı vardı. Liam ise Eden'den çalınan her şeyi geri almaya kararlıydı ve bu sadece gömleği değildi.

© 2020-2021 Val Sims. Tüm hakları saklıdır. Bu romanın hiçbir bölümü, yazarın ve yayıncıların önceden yazılı izni olmadan, fotokopi, kayıt veya diğer elektronik veya mekanik yöntemler dahil olmak üzere hiçbir şekilde çoğaltılamaz, dağıtılamaz veya iletilemez.

"Ben, Raven Roman, seni, Alpha Kral Xander Black, eşim olarak reddediyorum." Kalbimdeki acıya rağmen sesim kararlıydı ama o sadece başını geriye attı ve karanlık, tehditkar bir kahkaha attı.
"Sen? Beni mi reddediyorsun? Reddini kabul etmiyorum, benden kaçamazsın eşim," nefret dolu sesiyle tükürdü. "Çünkü doğduğuna pişman olmanı sağlayacağım, ölmek için yalvaracaksın ama ölümü bulamayacaksın. Bu sana sözüm."
Raven Roman, ailesinin Kraliyet Ailesi'ne karşı işlediği bir suç yüzünden sürüsünde en çok nefret edilen kurt. Zorbalığa uğramış, aşağılanmış ve lanet olarak görülmüş, kaderin ona verdiği her yaradan sağ çıkmayı başarmıştı, ta ki kader ona en acımasız darbeyi indirene kadar.
Onun kaderindeki eşi, ailesinin bir zamanlar ihanet ettiği acımasız hükümdar Alpha Kral Xander Black'ten başkası değildi. Onu yok etmek isteyen adam. Raven onu reddetmeye çalıştığında, Xander reddi kabul etmedi ve hayatını bir kabusa çevireceğine yemin etti.
Ama nefret kadar basit değil hiçbir şey.
Paylaştıkları geçmişin altında gömülü gerçekler var—sırlar, yalanlar ve ikisinin de inkar edemediği tehlikeli bir çekim. Kırılmayı reddeden bir bağ. Ve dünyaları çarpıştıkça, Raven ikisinin kaderini şekillendiren karanlığı keşfetmeye başlar.
İhanet. Güç. Gölgelerde gizlenen bir düşman. Xander ve Raven kanlarının günahlarını aşarak dünyalarını tehdit eden güçlere karşı birlikte durabilecekler mi? Yoksa nefretleri onları, gerçek onları özgür bırakmadan önce mi tüketecek?