Kuzeyin Alfası: Onun Zayıflığı, Onun Laneti

"Lütfen, hayır—dur!" diye yalvardım, ama Alexander sadece hırladı, bileklerimi başımın üstünde tutarak sertçe içime girdi, istemediğim halde beni genişletti. "Lanet olsun, ne kadar sıkısın, pis küçük fahişe—her kalın santimi al!"

Ben Nora Frost—bekleyin, Nora Traynor—açgözlü ebeveynlerim tarafından Alexander Claflin'e, Kingsley Şehri'nin vahşi milyarder canavarına 100 milyon dolara satıldım. Düğünden sonra, gizli hamileliğimi öğrendi ve patladı: beni "sperm fahişesi" olarak damgaladı ve karnımdaki "piç"i öldürmemi talep etti.

Şok edici gerçek mi? O bebek onundu—bir gecelik tutkulu kaçamağımızda doğmuştu. Beni çaresizce sevgiyle taparcasına sevdi, sonsuz bir aile sözü verdi... ta ki bir araba kazası benimle ilgili tüm anılarını silene kadar—Nora'yı, çocuğumuzu, sevgimizi—diğer herkesi hatırlarken. İşte o zaman manipülatif eski sevgilisi Vivian Brooks, zehirli bir yılan gibi devreye girdi.

Ve onları tam seks yaparken yakaladım: "Ah lanet olsun, Alexander, daha sert—daha derine gir!" diye inledi, "Evet! Beni doldur, bebeğim—beni bağırt!" "LANET OLSUN! BOŞALIYORUM!" diye çığlık attı, Alexander'ın kükreyerek boşalması onun içine akarken birbirlerine sarılmış halde zevkten yıkıldılar.

Yıkılmış bir halde kaçtım. Beş yıl sonra, oğlumuzla geri döndüm—keskin yeşil gözleri ve koyu saçlarıyla küçük bir Alexander. Alexander çocuğu gördüğünde gerçekler ortaya çıktı: bu basit değil. Gizli gerçekler patlayıp Alexander beni takıntılı bir öfkeyle ararken, yakıcı bir soru ortaya çıkıyor: Yeniden alevlenen aşkımız bizi iyileştirecek mi... yoksa her şeyi mahvedecek mi?

Güçlü bir CEO olan Alejandro için—zengin, yakışıklı, utanmaz bir çapkın ve her zaman istediğini almaya alışkın biri olarak—yeni sekreterinin onunla yatmayı reddetmesi tam bir şoktu. Oysa diğer tüm kadınlar ayaklarının dibine serilmişti.

Belki de bu yüzden hiçbiri iki haftadan fazla dayanmazdı. Onlardan çabuk sıkılırdı. Ama Valeria “hayır” dedi ve bu, onun daha da üstüne düşmesine yol açtı. İstediğini almak için farklı stratejiler uydurdu; diğer kadınlarla eğlenmekten de vazgeçmedi.

Farkına varmadan Valeria onun sağ kolu oldu. Alejandro her işte ona ihtiyaç duyar hale geldi; sanki onsuz nefes bile alamıyordu. Yine de onu sevdiğini, Valeria artık dayanamayınca çekip gidene kadar itiraf etmedi.

Odadaki herkesin bakışlarını üzerinde toplayan adam içeri girdiğinde Maya donakaldı. Beş yıl önce sırra kadem basan eski sevgilisi, şimdi Boston’ın en zengin iş adamlarından biri olarak karşısındaydı. O günlerde gerçek kimliğine dair en ufak bir ipucu bile vermemiş, sonra da iz bırakmadan ortadan kaybolmuştu. Şimdi onun o buz gibi bakışlarını gördüğünde Maya'nın aklına tek bir açıklama geliyordu: Adam onu sınamak için gerçeği saklamış, onun çıkarcı biri olduğuna karar vermiş ve hayal kırıklığı içinde onu terk etmişti.

Balo salonundan çıkıp, kapının önünde sigara içen adamın yanına gitti. Amacı, en azından kendini açıklamaktı.

"Bana hâlâ kızgın mısın?"

Adam elindeki sigarayı fırlatıp attı ve ona açıkça küçümseyen gözlerle baktı. "Kızgın mı? Benim kızgın olduğumu mu sanıyorsun? Dur tahmin edeyim... Maya sonunda benim kim olduğumu öğreniyor ve şimdi 'yeniden bir araya gelmek' istiyor. Soyadımın servet demek olduğunu anladığına göre, kendisine yeni bir şans arıyor."

Maya bunu inkar etmeye yeltendiğinde adam onun sözünü kesti. "Sen sadece gelip geçici bir hevestin. Önemsiz bir dipnot. Bu gece karşıma çıkmasaydın, seni hatırlamazdım bile."

Maya'nın gözleri doldu. Neredeyse ona kızından bahsedecekti ama son anda sustu. Adamın, sırf parasını almak ve onu tuzağa düşürmek için çocuğu kullandığını düşüneceğinden emindi.

Maya söyleyeceği her şeyi içine attı ve oradan uzaklaştı. Yollarının bir daha asla kesişmeyeceğinden adı gibi emindi. Ancak işler hiç de sandığı gibi olmadı. Adam sürekli Maya'nın hayatına girmeye devam etti; ta ki gururunu ayaklar altına alıp, kendisine dönmesi için Maya'ya çaresizce yalvaracağı o güne kadar.

"Kara." Cole’un sesi alçalıyor. "Sen... sana zarar verdim mi?"

"Hayır." "İyiyim."

"Lanet olsun," diye nefes veriyor. "Sen—"

"Sus." Sesim titriyor. "Ne olur söyleme."

"Azgınsın." Yine de söylüyor. "Azgınsın."

"Değilim ben—"

"Kokun." Burnu hafifçe genişliyor. "Kara, kokun sanki—"

"Yeter." Yüzümü ellerimle kapatıyorum. "Lütfen... yeter."

Sonra bileğimde onun eli, ellerimi yüzümden çekiyor.

"Bizi istemende yanlış bir şey yok," diyor yumuşak bir sesle. "Bu doğal. Sen bizim eşimizsin. Biz de senin eşlerin."

"Biliyorum." Sesim neredeyse fısıltı.

On yıl boyunca Sterling malikanesinde bir hayalet gibi yaşadım; hayatımı cehenneme çeviren üçüz Alfa’lara borçlu bir köleydim. Bana "Havuç" derler, beni buz tutmuş nehirlerde suya iterler, on bir yaşındayken karda ölmem için bırakırlardı.

On sekizinci doğum günümde her şey değişti. İlk dönüşümümle birlikte, beyaz misk ve ilk kar kokusu yayıldı benden—ve geçmişte bana kabus yaşatan üç kişi, kapımın önünde belirdi. Üçü de, benim onların yazgılı eşi olduğumu iddia etti.

Bir gecede borcum silindi. Asher’ın emirleri adaklara dönüştü, Blake’in yumrukları titreyen özürlere, Cole ise beni hep beklediklerine yemin etti. Beni Luna’ları ilan ettiler ve hayatlarını bu günahı telafi etmeye adayacaklarına söz verdiler.

Kurtum, onları kabul etmek için uluyor. Ama tek bir soru peşimi bırakmıyor:

O on bir yaşındaki kız... donarak öleceğine emin olan o çocuk, şu anda vermek üzere olduğum kararı affeder miydi?

Uyarı: Cinsel İçerik, Cinsel İçerik ve Cinsel İçerik.

"Bu gece seni en çok kim ağlattı?" Lucien'in sesi alçak bir hırlamayla çenemi kavrarken ağzımı açmaya zorladı.

"Senin," diye hırıldadım, çığlık atmaktan yıpranmış sesimle. "Alpha, lütfen—"

Silas'ın parmakları kalçalarımı kavradı ve sertçe içime girdi, acımasız ve durmak bilmez bir şekilde. "Yalancı," diye homurdandı sırtıma doğru. "Benimkinde hıçkırdı."

"Onu kanıtlamasını mı istesek?" Claude, dişlerini boynuma sürterek konuştu. "Onu tekrar bağlayalım. O güzel ağzıyla yalvarana kadar bekleyelim, düğümlerimizi hak ettiğine karar verene kadar."

Titriyordum, sırılsıklam ve kullanılmış hissediyordum—ve yapabildiğim tek şey, "Evet, lütfen. Beni tekrar kullanın," diye inlemekti.

Ve öyle yaptılar. Her zaman yaptıkları gibi. Kendilerini tutamıyorlarmış gibi. Sanki üçüne de aitmişim gibi.


Lilith eskiden sadakate inanırdı. Aşka. Sürüsüne.

Ama her şey elinden alındı.

Babası—Fangspire'ın merhum Beta'sı öldü. Annesi, kalbi kırık, kurtboğan içti ve bir daha uyanmadı.

Ve erkek arkadaşı? Eşini buldu ve Lilith'i arkasında bıraktı, bir kez bile dönüp bakmadan.

Kurt formunu kaybetmiş ve yalnız, hastane borçları birikmişken, Lilith Ritüel'e katılır—kadınların lanetli Alfalara bedenlerini altın karşılığında sunduğu bir tören.

Lucien. Silas. Claude.

Ay Tanrıçası tarafından lanetlenmiş üç acımasız Alfa. Eğer yirmi altı yaşına kadar eşlerini işaretlemezlerse, kurtları onları yok edecek.

Lilith sadece bir araç olmalıydı.

Ama onlar dokunduğu anda bir şey değişti.

Şimdi onu istiyorlar—işaretlenmiş, mahvolmuş, tapılmış halde.
Ve ne kadar alırlarsa, o kadar çok istiyorlar.

Üç Alfa.

Bir kurtsuz kız.

Kader yok. Sadece takıntı.

Ve onu tattıkça,

Bırakmak daha da zorlaşıyor.

Çocukluk arkadaşıyla öpüşürken bulduğum erkek arkadaşımı gördükten sonra, bir barda sarhoş oldum ve en yakın arkadaşım bana yetenekli bir jigolo ayarladı. Gerçekten yetenekli ve inanılmaz çekiciydi. Sabah erkenden para bırakıp kaçtım.

Daha sonra, sınıfımda o "jigolo"ya rastladım ve yeni profesörüm olduğunu öğrendim. Yavaş yavaş, onun hakkında farklı bir şeyler olduğunu fark etmeye başladım...

"Bir şeyini unuttun."
Herkesin önünde, yüzünde hiçbir ifade olmadan bana bir market poşeti uzattı.
"Ne—"
Diye sormaya başladım, ama o çoktan yürüyüp gitmişti bile. Odadaki diğer öğrenciler, bana ne verdiğini merak ederek bana bakıyordu.
Poşetin içine göz attım ve hemen kapattım, kanım çekiliyormuş gibi hissettim.
Poşette, onun evinde bıraktığım sütyen ve para vardı.

Yılbaşı gecesi hem ilk aşkımı hem de bekaretimi kaybettim.
O seksi iç çamaşırlarını giymek için topladığım cesaretin... sonunda profesörüm tarafından çözüleceğini hiç düşünmemiştim.

Audrey'nin erkek arkadaşı, en büyük üniversite partisinde onu aldattı.
Herkesin önünde ona sıkıcı bir inek dedi.
Audrey'nin kalbi kırılmıştı ve sarhoştu. Sonra yakışıklı bir yabancıyla tek gecelik bir ilişki yaşadı.
Ertesi sabah, yeni profesörün geçen geceden tanıdığı adam olduğunu görünce şok oldu.
Başını eğdi ve yerin dibine girmek istedi.
Adam: "Saklanmana gerek yok, Audrey. Sanırım dün gece tanışmıştık."

Eden McBride, hayatı boyunca kurallara sadık kaldı. Ama nişanlısı düğünlerinden bir ay önce onu terk edince, Eden artık kurallara uymaktan vazgeçti. Kırık kalbi için doktorun tavsiye ettiği şey sıcak bir geri dönüş ilişkisiydi. Hayır, aslında öyle değil. Ama Eden'in ihtiyacı olan şey buydu. Rock Union'daki en büyük lojistik şirketinin varisi olan Liam Anderson, mükemmel bir geri dönüş ilişki adayıydı. Magazinlerde Üç Ay Prensi olarak adlandırılan Liam, hiçbir kızla üç aydan uzun süre birlikte olmamıştı ve Eden'in de sadece bir ilişki olacağını düşünüyordu. Sabah uyandığında Eden'in gitmiş olduğunu ve en sevdiği kot gömleğinin de kaybolduğunu fark edince Liam sinirlendi, ama tuhaf bir şekilde ilgisini çekti. Hiçbir kadın onun yatağını isteyerek terk etmemiş ya da ondan bir şey çalmamıştı. Eden her ikisini de yapmıştı. Onu bulup hesabını sorması gerekiyordu. Ama beş milyondan fazla insanın yaşadığı bir şehirde bir kişiyi bulmak, piyangoyu kazanmak kadar imkansızdı, ta ki kader onları iki yıl sonra tekrar bir araya getirene kadar. Eden artık Liam'ın yatağına atladığı zamanlardaki saf kız değildi; şimdi her ne pahasına olursa olsun korunması gereken bir sırrı vardı. Liam ise Eden'den çalınan her şeyi geri almaya kararlıydı ve bu sadece gömleği değildi.

© 2020-2021 Val Sims. Tüm hakları saklıdır. Bu romanın hiçbir bölümü, yazarın ve yayıncıların önceden yazılı izni olmadan, fotokopi, kayıt veya diğer elektronik veya mekanik yöntemler dahil olmak üzere hiçbir şekilde çoğaltılamaz, dağıtılamaz veya iletilemez.

Hayatım boyunca yedek kız oldum.
Ablam Beatrice her şeyi aldı: sevgiyi, ilgiyi, o “altın çocuk” muamelesini.
Bana kalan hep artıklardı. Bir de yeterince iyi olmadığımı hatırlatan kırıntılar.

Sonra komşu sürüden o yakışıklı Alfa Niall’ın benim kader eşim olduğunu öğrendim.
Nihayet, seçilme sırası bendeydi.

Ne kadar safmışım.

Dört yıl süren bir nişan cehennemi…
Saçlarımı onun zevkine uysun diye sarıya boyadım.
Dar elbiselere sıkıştım, onun özel hizmetçisi gibi koşturdum.
Sonra da benden iyi eş değil, iyi hizmetçi olur sözünü duydum.

Sırf kalbi ablama ait olduğu için.

O gece, yanlışlıkla onların fotoğraf çerçevesini devirdim.
Bana bir tokat attı. Hem de öyle hafif değil.
Bana, asla onun seviyesine çıkamayacağımı söyledi.

Ben de ona tokat attım.
Fotoğraflarını parçaladım.
Ve reddedilmeyi kabul ettim.

Her şey bitti sanıyordum.
Ta ki onları kulüpte görüp, dört yıl boyunca nasıl zavallıca uğraştığım hakkında gülüştüklerini duyana kadar.
Meğer bütün nişan, ikisinin hasta bir oyunuymuş.

Sarhoş ve öfkeli halde, üst kat komşumla delice bir şey yaptım.
Alfa Hudson — sanki yüzü tanrılar tarafından oyulmuş, üzerindeki her kusursuz dikilmiş kumaşta tehlike saklı.

Ve en önemlisi, o Niall’ın ezeli düşmanı.

Sonuç?
Hayatımın en iyi sevişmesiydi.

Bunu unutmak için yaşanmış bir gecelik macera sanıyordum.
Yine yanılmışım.

O, Niall’dan daha zengin, ailemden daha güçlü ve kat kat daha tehlikeli.
Ve beni bırakmaya hiç niyeti yok.

Bu kez, kimsenin ikinci seçeneği olmayacağım.

Nişanlısını kuzeniyle yatakta bulmak Blair'ı yıkmalıydı, ama Blair parçalanmayı reddediyor. Güçlü, yetenekli ve yoluna devam etmeye kararlı. Planlamadığı şey ise patronunun viskisine fazla dalmak ya da acımasız, tehlikeli derecede çekici patronu Roman ile yatakta bulmak.
Sadece bir gece. Hepsi bu olmalıydı.
Ama gün ışığında uzaklaşmak o kadar kolay değil. Roman, istediğini elde etmeye kararlı bir adamdır - özellikle de daha fazlasını istediğine karar verdiğinde. Blair'ı sadece bir gece için istemiyor. Onu tamamen istiyor.
Ve onu bırakmaya hiç niyeti yok.

Alpha Kral Kaius, Elowen'i halkın önünde reddettikten sonra, Elowen krallığını terk etti ve bir daha arkasına bakmadı. Tamamen yeniden başlaması gerekiyordu - ne bir sürü, ne bir aile, ne de yardım edecek biri vardı. Kendi başına yeni bir hayat kurdu ve güvende olduğunu düşündü. Ancak huzurlu geçmesi gereken doğum gününde, Kral'ın muhafızları tarafından yakalanıp kalenin zindanlarına atıldı. Şimdi onu bir düşman casusu sanıyorlar ve Kaius onun kim olduğunu gerçekten öğrenmeden ve sakladığı tüm sırları keşfetmeden önce kaçması gerekiyor. Sorun şu ki, dört yıl önce ayrılan o kırık kız değil artık ve reddeden o soğuk pislik de tam olarak aynı kişi değil. Hayatlar tehlikede ve kaçacak yer kalmamışken, her şey tamamen dağılmadan önce çıkmayı başarabilecek mi?

"Bir şeyi anlamalısın, küçük dostum," dedi Griffin ve yüzü yumuşadı.

"Dokuz yıldır seni bekliyorum. Bu, içimdeki bu boşluğu hissettiğim neredeyse on yıl demek. Bir yanım senin var olup olmadığını ya da çoktan ölüp ölmediğini merak etmeye başladı. Ve sonra seni buldum, tam da kendi evimde."

Ellerinden birini yanağıma dokundurup okşadı ve her yerde ürpertiler oluştu.

"Sensiz yeterince zaman geçirdim ve artık hiçbir şeyin bizi ayırmasına izin vermeyeceğim. Ne diğer kurtlar, ne son yirmi yıldır kendini zor toparlayan sarhoş babam, ne de senin ailen - ve hatta sen bile."


Clark Bellevue, hayatı boyunca kurt sürüsündeki tek insan olarak yaşadı - kelimenin tam anlamıyla. On sekiz yıl önce, Clark, dünyanın en güçlü Alfa'larından biri ile bir insan kadının kısa bir ilişkisi sonucu kazara dünyaya geldi. Babası ve kurt adam yarı kardeşleriyle yaşamasına rağmen, Clark hiçbir zaman kurt adam dünyasına gerçekten ait hissetmedi. Ancak Clark, kurt adam dünyasını sonsuza dek geride bırakmayı planladığı sırada, hayatı, kaderi ve eşi olan bir sonraki Alfa Kralı Griffin Bardot tarafından alt üst edilir. Griffin, eşini bulma şansını yıllardır bekliyordu ve onu kolay kolay bırakmaya niyeti yok. Clark kaderinden ya da eşinden ne kadar kaçmaya çalışırsa çalışsın - Griffin, ne yapması gerekirse gereksin ya da kim karşısına çıkarsa çıksın, onu yanında tutmaya kararlı.