Çirkin Luna'nın Yükselişi

Ben senin yönetilecek siyasi kozlarından biri değilim.

Hiç öyle düşündüğümü sanmıyorum. Ama sen beni çoktan kötü adam ilan ettin, öyle değil mi?

Bir bahse konu olup sevgilisi tarafından yakılıp yıkılan, savunmasızları ezen bir sistemin içinde örselenen sosyal hizmet uzmanı Nora Hayes, dersini aldı: Kimseye güvenme, özellikle de güçlü kurtlara. Sonra Julian Sterling—madalyalı savaş kahramanı, federal müfettiş ve safkan bir Alfa—tam da kurtarılmaya ihtiyaç duyduğu anlarda karşısına çıkıp durur. Onun koruması gerçek olamayacak kadar iyidir. İlgisi ise masum sayılmayacak kadar hedefe kilitlenmiştir.

Julian, Nora’nın kokusu burnuna gelir gelmez onun kaderindeki eş olduğunu anlar. Ama Nora onun pahalı takım elbiseli bir başka manipülatörden farkı olmadığını düşünür. Eski sevgilisinin ailesi gizli borçları silaha çevirip sevdiklerini tehdit edince Nora imkânsız bir seçimle yüzleşir: Eski sevgilisinin metresi olmak mı, yoksa başka bir tehlikeli Alfa’dan yardım kabul etmek mi—üstelik karşılık beklemeden onun için savaşmış tek kişiden?

ŞAMAR
“Cassian’ın suçu üstlenmesine izin vereceğimi mi sanıyorsun?”

“O benim oğlum. Sen? Sen sadece yaratmış olmaktan pişmanlık duyduğum bir yüzsün!”

Lucien bir sırla doğdu.
Kendinin bile anlayamadığı bir sırla.
Babası ise bunu hep biliyordu—ve bu yüzden ondan nefret ediyordu.
İkizi Cassian özgür bir hayat yaşarken Lucien kapılar ardına kilitli yaşadı, sırf var olduğu için cezalandırıldı.

Dışarı çıkmasına izin yoktu.
Yaşamasına izin yoktu.
Saklandı. Unutuldu. Paramparça edildi.

Ta ki bir parti her şeyi değiştirene kadar.

Bir mafya prensesi zarar gördü.
Suç Cassian’a yıkıldı.
Ama babaları bedeli Lucien’in ödemesini sağladı.

O gece Lucien, Zayn Kingsley’e teslim edildi—
Milyarder bir mafya varisi.
Şehri gölgelerden yöneten Sekizli’den biri.
İki karısı var. Bir kızı var. Ve ölmekte olan bir babası, kulağına fısıldıyor:

“Bana bir oğul ver. Gerçek bir varis. Yoksa her şeyi kaybedersin.”

Zayn zayıflığa inanmaz.
Aşka inanmaz.
Lucien gibi erkeklere hiç inanmaz.

Zayn soğuk. Acımasız. Eşcinsel düşmanı.

Ama Zayn’in bilmediği bir şey var…
Lucien’in taşıdığı sadece acı değil.
Biyolojiye, mantığa ve Zayn’in bildiğini sandığı her şeye meydan okuyan bir sır taşıyor:

Lucien bir varis dünyaya getirebilir.

Ve ceza diye başlayan şey takıntıya dönüşür.
Nefret diye başlayan şey, yasak… ve korkunç bir şeye yanmaya başlar.

Üç azgın erkek arkadaşın olduğunu düşün; onlar birbirlerini becermek istedikleri kadar seni de becermek istiyor. Evet, kitap resmen bu… tabii bir de saplantılı bir takipçi var. Adam, erkeklerinin ortadan kaybolmasını istiyor ki seni tek başına elinde tutsun.

“Eğer onları istiyorsan, Myla—benim veremediğim şeye ihtiyacın varsa, seni durdurmayacağım.” Hayden’ın sesi düştü; çiğ, kısık ve sakindi.

“Sen benim karımsın,” dedi. “Ama aynı zamanda bir kadınsın. Seni, sevgilerini bildiğim ellerin dokunduğunu görmeyi; belki bir daha asla veremeyeceğim bir şeyi beklerken yavaş yavaş solup gitmeni izlemeye tercih ederim.”

Myla’nın kocası, bir kazada felç kaldıktan sonra eskisi gibi ona veremeyince, yerine başka bir şey teklif eder: En iyi iki arkadaşını. Üstelik ikisi de onun eski sevgilileridir. Böylece Myla, göz bağlarının, fısıltıyla verilen emirlerin ve ona… ya da birbirlerine… dokunmadan duramayan üç adamın dünyasına düğümlenir. Ama bu kadar tehlikeli bir tutkunun bir bedeli vardır. Hele saplantılı bir takipçi, onu kendine ait kılmak için her şeyi yerle bir etmeye hazırken.

Bekleyin: Ateşli hetero, gey, bi ve her tür seks; ortalığı karıştıran üçlüler ve hiç özür dilemeyen dörtlüler; röntgencilik (çünkü bazen sadece izlemek daha ateşlidir) ve bol bol sperma.

Bir otel odasında bir yabancının beni mahvetmesine izin verdim.

İki gün sonra stajyer olarak işe girdiğimde, onu CEO'nun masasının arkasında otururken buldum.

Şimdi kahve getiriyorum o adama, beni inleten adam. Ve o, çizgiyi aşan benmişim gibi davranıyor.


Her şey bir cesaretle başladı. Sonunda, asla istememesi gereken adamla bitti.

June Alexander, bir yabancıyla yatmayı planlamamıştı. Ama hayalindeki stajı kazandığını kutladığı gece, çılgın bir cesaret onu gizemli bir adamın kollarına götürdü. Yoğun, sessiz ve unutulmazdı.

Onu bir daha asla görmeyeceğini düşündü.
Ta ki işe başladığı ilk gün—
Yeni patronunun o olduğunu öğrenene kadar.
CEO.

Şimdi June, o bir gecelik çılgınlığı paylaştığı adamın altında çalışmak zorunda. Hermes Grande güçlü, soğuk ve tamamen yasak. Ama aralarındaki gerginlik bir türlü geçmiyor.

Birbirlerine yaklaştıkça, kalbini ve sırlarını korumak daha da zorlaşıyor.

Odadaki herkesin bakışlarını üzerinde toplayan adam içeri girdiğinde Maya donakaldı. Beş yıl önce sırra kadem basan eski sevgilisi, şimdi Boston’ın en zengin iş adamlarından biri olarak karşısındaydı. O günlerde gerçek kimliğine dair en ufak bir ipucu bile vermemiş, sonra da iz bırakmadan ortadan kaybolmuştu. Şimdi onun o buz gibi bakışlarını gördüğünde Maya'nın aklına tek bir açıklama geliyordu: Adam onu sınamak için gerçeği saklamış, onun çıkarcı biri olduğuna karar vermiş ve hayal kırıklığı içinde onu terk etmişti.

Balo salonundan çıkıp, kapının önünde sigara içen adamın yanına gitti. Amacı, en azından kendini açıklamaktı.

"Bana hâlâ kızgın mısın?"

Adam elindeki sigarayı fırlatıp attı ve ona açıkça küçümseyen gözlerle baktı. "Kızgın mı? Benim kızgın olduğumu mu sanıyorsun? Dur tahmin edeyim... Maya sonunda benim kim olduğumu öğreniyor ve şimdi 'yeniden bir araya gelmek' istiyor. Soyadımın servet demek olduğunu anladığına göre, kendisine yeni bir şans arıyor."

Maya bunu inkar etmeye yeltendiğinde adam onun sözünü kesti. "Sen sadece gelip geçici bir hevestin. Önemsiz bir dipnot. Bu gece karşıma çıkmasaydın, seni hatırlamazdım bile."

Maya'nın gözleri doldu. Neredeyse ona kızından bahsedecekti ama son anda sustu. Adamın, sırf parasını almak ve onu tuzağa düşürmek için çocuğu kullandığını düşüneceğinden emindi.

Maya söyleyeceği her şeyi içine attı ve oradan uzaklaştı. Yollarının bir daha asla kesişmeyeceğinden adı gibi emindi. Ancak işler hiç de sandığı gibi olmadı. Adam sürekli Maya'nın hayatına girmeye devam etti; ta ki gururunu ayaklar altına alıp, kendisine dönmesi için Maya'ya çaresizce yalvaracağı o güne kadar.

Nişanlısını kuzeniyle yatakta bulmak Blair'ı yıkmalıydı, ama Blair parçalanmayı reddediyor. Güçlü, yetenekli ve yoluna devam etmeye kararlı. Planlamadığı şey ise patronunun viskisine fazla dalmak ya da acımasız, tehlikeli derecede çekici patronu Roman ile yatakta bulmak.
Sadece bir gece. Hepsi bu olmalıydı.
Ama gün ışığında uzaklaşmak o kadar kolay değil. Roman, istediğini elde etmeye kararlı bir adamdır - özellikle de daha fazlasını istediğine karar verdiğinde. Blair'ı sadece bir gece için istemiyor. Onu tamamen istiyor.
Ve onu bırakmaya hiç niyeti yok.

Büyülü Varlıklar ve Yaratıklar Akademisi’ne asla başvurmadım.

Bu yüzden, adıma hazırlanmış bir ders programı, beni bekleyen bir yurt odası ve sanki beni benden iyi tanıyormuş gibi seçilmiş derslerle dolu bir mektup gelince, kafamın karışması normalden biraz fazlaydı. Herkes Akademi’yi bilir; cadıların büyülerini keskinleştirdiği, şekil değiştiricilerin formlarına hükmetmeyi öğrendiği ve her türden büyülü varlığın yeteneklerini kontrol etmeyi öğrendiği yer burasıdır.

Herkes… benden başka herkes.

Benim ne olduğumu bile bilmiyorum. Ne şekil değiştiriyorum, ne ufak bir büyü numaram var, hiçbir şey. Sadece, uçabilen, ateş çağırabilen ya da dokunarak iyileştirebilen insanların arasında kalmış bir kızım. O yüzden derslerde sanki buraya aitmişim gibi oturup rol yapıyorum ve kanımda saklı olan şeyle ilgili en küçük ipucunu yakalayabilmek için dikkatle dinliyorum.

Benden bile daha meraklı olan tek kişi Blake Nyvas. Uzun boylu, altın rengi gözlü ve tam anlamıyla bir Ejderha. İnsanlar fısıldaşıp onun tehlikeli olduğunu söylüyor, benden uzak durmam için beni uyarıyor. Ama Blake, sanki benim gizemimi çözmeye kararlı ve nedense ben ona herkesten çok güveniyorum.

Belki bu delice. Belki de gerçekten tehlikeli.

Ama herkes bana buraya ait değilmişim gibi bakarken, Blake bana çözülmeye değer bir bilmeceymişim gibi bakıyor.

Grace, adam bir adım öne çıktığında korkuyla geri çekildi.
"Bir daha yaparsan bacaklarını kırarım..."
diye uyardı.

Gözleri yaşlarla doldu.
"Şef, özür dilerim... İstemeden oldu, birdenbire gelişti... Hiçbir fikrim yoktu..."
diye hıçkırarak konuştu.

Dominick, sertçe çenesini tuttu.
"Karşımda ağzını sadece bir şey için aç..."
diye dişlerini sıkarak söyledi ve onu bir hamlede bıraktığında Grace inledi ve hıçkırdı.

"Lütfen beni cezalandırma... Özür dilerim"
diye yalvardı ama sözleri duymazdan gelindi.
"Bunu yapmak istemiyorum, şef lütfen... Bundan korkuyorum... Lütfen, lütfen..."
diye ağladı.

"Soyun..."
diye emretti duvara doğru yürürken.

Grace, bunu yaptığında gözleri büyüdü. Korkudan doğru düzgün düşünemedi. Kapıya doğru koştu ama zavallı kız kapıyı açamayacağını bilmiyordu.


Grace, iyi ve zeki bir kızdır ama iyiliği onun düşmanıdır. Mutlu ve huzurlu bir hayat yaşıyordu ta ki mafya babası kapısını çalana kadar.
Grace, babasının hataları yüzünden kendini şeytana feda etmek zorunda kaldı.

Ama bu şeytanın kalbi var mı? Grace, onunla konuşmayan bu sessiz ve zalim adamla nasıl başa çıkacak? Babası için bunu ne kadar sürdürebilir? Sonuçta mafya babasıyla seks yapmak kolay değil.

On yıl boyunca doğru kardeşin peşinden koştu, sadece bir hafta sonunda yanlış olana aşık oldu.

Sloane Mercer, üniversiteden beri en yakın arkadaşı Finn Hartley'e umutsuzca aşık. On uzun yıl boyunca, her seferinde onun kalbini kıran zehirli sevgilisi Delilah Crestfield yüzünden Finn'i toparladı.

Ama Delilah başka bir adamla nişanlandığında, Sloane bu sefer Finn'i kendisi için kazanabileceğini düşünür. Ne kadar yanıldığını bilemezdi.

Kalbi kırık ve çaresiz halde, Finn Delilah'nın düğününü basmaya ve son bir kez onun için savaşmaya karar verir. Ve Sloane'nin yanında olmasını ister.

İsteksizce, Sloane onu Asheville'e takip eder, Finn'e yakın olmanın onu kendisini gördüğü gibi görmesini sağlayacağını umarak.

Her şey, Finn'in ağabeyi Knox Hartley ile tanıştığında değişir—Finn'den tamamen farklı bir adam. Tehlikeli bir şekilde çekici. Knox, Sloane'un içini görür ve onu kendi dünyasına çekmeyi misyon edinir.

Başlangıçta bir oyun—aralarında çarpık bir iddia—olarak başlayan şey, kısa sürede daha derin bir şeye dönüşür. Sloane, biri sürekli kalbini kıran ve diğeri her ne pahasına olursa olsun onu sahiplenmek isteyen iki kardeş arasında sıkışıp kalır.

İÇERİK UYARISI:

Bu hikaye kesinlikle 18+.

Takıntı ve arzu gibi karanlık aşk temalarına ve ahlaki olarak karmaşık karakterlere değinir.

Bu bir aşk hikayesi olsa da, okuyucu takdiri önerilir.

Erkek arkadaşımın Denizci ağabeyine aşık olmak.

"Benim neyim var?

Neden onun yanında olmak, derimin fazla sıkı gelmesine neden oluyor, sanki iki beden küçük bir kazak giymişim gibi?

Bu sadece yenilik, kendime sıkıca söylüyorum.

Sadece her zaman güvenli olan bir alanda yeni birinin yabancılığı.

Alışacağım.

Alışmalıyım.

O, erkek arkadaşımın kardeşi.

Bu, Tyler'ın ailesi.

Bir soğuk bakışın bunu bozmasına izin vermeyeceğim.

**

Bir balerin olarak, hayatım mükemmel görünüyor—burs, başrol, tatlı erkek arkadaş Tyler. Ta ki Tyler'ın gerçek yüzünü gösterip, ağabeyi Asher eve dönene kadar.

Asher, savaş yaraları olan ve sabrı sıfır olan bir Denizci gazisi. Bana "prenses" diyor, sanki bir hakaretmiş gibi. Ondan nefret ediyorum.

Ayak bileği sakatlığım beni aile göl evinde iyileşmeye zorladığında, iki kardeşle de mahsur kalıyorum. Karşılıklı nefretle başlayan şey yavaşça yasak bir şeye dönüşüyor.

Erkek arkadaşımın kardeşine aşık oluyorum.

**

Onun gibi kızlardan nefret ediyorum.

Hakkı olduğunu düşünen.

Narin.

Ve yine de—

Yine de.

Kapıda duran, dar omuzlarına hırkasını daha sıkı sararak, garipliğe rağmen gülümsemeye çalışan görüntüsü aklımdan çıkmıyor.

Tyler'ın onu burada bırakıp gitmesi de öyle.

Umursamamalıyım.

Umursamıyorum.

Tyler aptalsa bu benim sorunum değil.

Şımarık bir küçük prensesin karanlıkta eve yürümesi benim işim değil.

Kimseyi kurtarmak için burada değilim.

Özellikle onu.

Özellikle onun gibi birini.

O benim sorunum değil.

Ve asla sorun olmayacağından emin olacağım.

Ama gözlerim dudaklarına düştüğünde, onun benim olmasını istedim."

Emily Johnson, kaçmayı aklından bile geçirme! diye hırladı Alex, çenesini kavrayıp.

Emily’nin yanakları kıpkırmızı oldu, sesi inatçıydı. Bırakmaya hiç niyetin yok, öyle mi?

Alex alayla güldü. Boşanalı ne kadar oldu da kuralları şimdiden unuttun? Bedenin beni gayet iyi hatırlıyor. Şimdi al.

İriliğiyle ürküten, damar damar kabarmış, sıcaklığıyla yanıp tutuşan kocaman erkekliği Emily’nin yüzüne çarptı.

Alex buz gibi bir kahkaha attı. Benden gitmeyi sakın aklından geçirme, bebeğim. Sadece benim olabilirsin.

——

Üç yıllık sözleşmeli evlilikleri boyunca Emily, Alex’in kalbini ısıtamayacağını sanmıştı; çünkü onun doğuştan soğuk biri olduğunu düşünüyordu. Ta ki Alex’i Grace’e hamilelik kontrolünde eşlik ederken görene kadar. Ona öyle şefkatle davranıyordu ki, en ufak bir kırgınlık yaşamasına bile dayanamıyordu. Emily o an anladı. Alex sevemiyor değildi; sadece onu sevmiyordu.

Emily sakin sakin boşanma evraklarını imzaladı ve giderken kendi hamilelik raporunu da yanına aldı.

Ama Emily tamamen ortadan kaybolunca Alex delirdi, onu bulmak için bütün şehri didik didik aradı.

Yeniden karşılaştıklarında Alex’in gözleri kan çanağı gibiydi, sesi kısılmıştı. Emily, ben... haksızdım. Lütfen... geri dön.

Hep merak etmişimdir; doğuştan lanetli miyim diye. Çünkü peşimi bırakmayan şu talihsizlik, neredeyse doğaüstü geliyor.

İnsanlar bana bilgisayar dehası der, ama asıl yeteneğim kimsenin görmediği bir şey. Güzel olduğumu söylerler; ben ise bunu bol kıyafetlerin ve bir dağ dolusu özgüvensizliğin arkasına gömerim.

Aldatan sevgilimden ayrıldıktan sonra hayatımda kalan tek sabit şey, ruhumu emen işimdi; ta ki onu da kaybedene kadar. Peki bunun sorumlusu kimdi? Theron Lockhart.

Lisede bana hayatı dar eden o çocuk sadece geri dönmedi; şirketimin yeni CEO’su olarak döndü. İlk icraatı ne oldu? Beni ve bütün departmanımı kovmak. Sanki tarih, en acımasız hâliyle tekerrür ediyordu.

Beni tanımadı. Bu rahatlatmalıydı. Ama belli ki kaderin benimle işi bitmemişti.

Bir an, eski sevgilimle başıma gelen tatsız bir karşılaşmadan beni kurtarıyordu. Bir sonraki an, bir söylenti yayılmıştı: Ben onun sevgilisiydim. Sonra işler tersine döndü; çünkü Theron’un bir skandaldan kaçınması gerekiyordu ve en iyi seçenek bendim.

“Bedelini söyle,” dedi. O küstah sırıtışı hâlâ yüzündeydi.

“İşini geri mi istiyorsun?”

Tereddüt etmedim. “Beni direktör yap. Ancak o zaman seni sevgi dolu kız arkadaşınmışım gibi oynarım.”

Güler sanmıştım. Evet diyeceğini hiç beklemiyordum.

“Anlaştık,” dedi, gözleri gözlerime kilitlenirken.

“Şunu unutma, Amaris Kennerly. O sözleşmeyi imzaladığın anda, artık bana ait olursun.”