7 Book(s) Related to sensei lock on

Lena Sawyer’ın dünyası, bir gece Wes’i, yani erkek arkadaşını onu aldatırken yakalayınca acımasızca yerle bir olur. Kalbi kırık ve gözü kara hâlde, kendini bir yabancının kollarında bulur—tehlikeli derecede büyük, sarsıcı bir güce sahip ve onun iyiliği için fazlasıyla çekici. Tek bir öpücük bile ruhunu alevlendirmeye yeter.

Ama sis dağıldığında Lena, o yabancının sıradan biri olmadığını anlar. Yeni patronudur. Kuralları taşa kazınmış bir adam. İstemenin ona hiç yakışmadığı bir adam—eski sevgilisinin babası.

Sebastian Lancaster, etrafındaki her şeyi—ve herkesi—kontrol ederek bir imparatorluk kurmuştur. Ama Lena, asla aşmayacağına yemin ettiği her sınırı zorlar. Fazla genç, fazlasıyla yasak ve karşı konulamayacak kadar çekicidir.

Çalınan bakışlarla, için için kaynayan gerilimle başlayan şey; hazzın ve yıkımın arasındaki çizgiyi silen gecelere dönüşür. Ne kadar derine düşerlerse, risk o kadar büyür: onun imparatorluğu, Lena’nın kariyeri ve ikisini de diri diri yakabilecek bir arzu.

Yaş farkı. Yasak. Karşı konulmaz.

Alexandria Storm, Güney'in Kraliçesi ve bin yıldır ilk dişi beyaz kurt olarak biliniyordu. Henüz 18 yaşında, en genç Dişi Alfa olarak omuzlarında büyük bir yük taşıyordu. Sert dış görünüşü ve baskın tavrı, çoğu erkek kurdu etkiliyordu, ancak onu gerçekten etkileyen birini bulması için daha uzun bir yol vardı. Alex her şeyi çözdüğünü düşündüğü anda, beyaz kurt etrafında dönen eski bir efsane, hayatını kaosla kaplı bir hale getirir.
Cehennemin kapıları açılır ve Alex'i, aşk, hayat ve güven hakkında bildiği her şeyi sorgulamasına neden olan bir kargaşaya iter.
Ancak Ay Tanrıçası'nın her zaman bir yedek planı vardır, hayatın dengesini sağlamak için bir plan.
Okula yeni gelen çocuk Alex’in hayatını değiştirecek mi, yoksa yabancının hikayesinde Alex’in beklediğinden daha fazlası mı olacak?
Ve Güney'in Kraliçesi, Kuzey'in Kralı ile yolları kesiştiğinde ne olacak? Kaderlerinin iç içe geçmesi, Alex'in gerçek yoldaşının kim olduğunu anlamasına yardımcı olacak mı?

"Evet, evet."

İnlemeler dudaklarımdan kontrolsüzce dökülmeye başladı. Karanlıkta yüz ifadelerini göremiyordum, ama yüzünde kendinden emin bir gülümseme olduğunu ve gözlerinin beni izlediğini biliyordum.

Sesi alçaktı, "Hoşuna gidiyor mu? Sana böyle dokunmam hoşuna gidiyor mu? Parmaklarımla klitorisini ovmam hoşuna gidiyor mu, sanki benimmişsin gibi?"

Başımı sürekli olarak salladım, zevkten inleyerek, onun içime girmesini bekleyemeyeceğimden emin değildim. Parmaklarını daha hızlı soktu ve diğer eliyle klitorisini ovdu, "Evet. Hadi. Seni kızdırırken çıkardığın küçük inlemeleri seviyorum."

Kelimeleri bir araya getirmekte zorlandım, "L-l-lütfen beni kızdırmayı bırak. İçime sok—" çılgınca bir çığlık, "Onu hissetmek istiyorum. Çok istiyorum—"

O an, penisini içime soktuğunda dudaklarımdan bir nefes kaçtı. Beynim solmuş yapraklar gibi büzüldü. Bacaklarımı daha da açtım ve tamamen bana yaslandı. Tutmak için çok ağır, ama bırakmak için çok hafifti. Vurmaya başladı. Her vuruşla daha derin ve daha sert. İçimde. Durmaksızın. Ayaklarımı sırtına doladım, kaçamasın diye.


Doğduğu kasabaya geri dönerken, Rebecca Lewis şehrin en acımasız adamıyla karşı karşıya geldi; bu pek de akıllıca olmayan hareketinin onu tehlikeye atacağını bilmiyordu.

14 gün. Bir malikane. Bir yatak. Masum olmayan bir adam. Ne ters gidebilir ki?

Gözyaşlarıma ve içtiğim haplara boğula boğula öldüm; dünyam yerle bir olurken Julian Vane’i gelinini öperken izliyordum. Önceki hayatımda biri bana ilaç vermişti ve kalbimin sahibine ait o adamla tek, yıkıcı bir gece geçirdim. Ama Julian, o geceden sonra bana ayaklarının altındaki pislikmişim gibi baktı; o güzel yüzü saf tiksintiyle çarpılmıştı. “Sen de diğerleri gibisin,” diye tısladı, “acınası, entrikacı bir fahişe.” Bu sözleri, bana vurulan herhangi bir fiziksel darbeden çok daha fazla canımı yaktı, içimi parçaladı.

Kızını doğurduğumda, nefreti daha da büyüdü. Yalanlar ve ihanetler ikimizi de yok ederken o, bunu soğukkanlı bir memnuniyetle izledi. Benim masum, küçücük kızım, Julian’ın bize yaklaşmasına izin verdiği canavarlar yüzünden öldü. Ve ben... ben o acıya dayanamadım, hayatta kalamadım.

Ama nasıl olduysa, yine on sekiz yaşındayım—ikimizi de mahveden o geceden bir gün önce. Bu sefer, kızıma zarar veren herkesi yakıp kül edeceğim. Bizim için zerre merhamet göstermeyen herkes, benden merhamet dilenecek.

Yine de Julian şimdi bambaşka biri. Bir zamanlar varlığımın kendisine zehir gibi geldiği adam gitmiş. Onun yerinde, sanki ben kırılacak kadar değerli bir cam parçasıymışım gibi bana dokunan bir Julian var; gözleri, çaresiz bir özlemle yanıyor. “Lütfen,” diye fısıldıyor tenime dudaklarını değdirirken, “bırak seni, eskiden yapmam gereken gibi seveyim.”

Beni paramparça eden o adam, şimdi nasıl olur da bana sanki kurtuluşu benmişim gibi bakabilir?

Sarah, üvey kız kardeşi Veronica'nın yerine bir evlilik teklifini kabul etmek zorunda kaldığında, bu adamın Edward Huxley olacağı aklının ucundan bile geçmezdi.

Huxley Havayolu ve Denizcilik Şirketi'nin kudretli sahibi ve ülkenin en gözde milyarder bekârı Edward Huxley, yatağındaki kadının beklediği gibi Veronica değil de Maxwell ailesinin kimsenin tanımadığı, görünüşte silik ve gayrimeşru kızı olduğunu anladığında şoke olur ve öfkeden deliye döner. Bu karşılaşma, planlanmamış tek gecelik bir ilişkiyle son bulur.

Veronica, Edward'ın gerçek kimliğini öğrenince onu elde etmeye karar verir. Annesiyle bir olup Sarah'yı suçlar ve onu aşağılar.

Kalbi kırılan ve dünyası başına yıkılan Sarah, ülkeyi terk eder. Dört yıl sonra, başarılı bir kariyere sahip, bambaşka bir kadın olarak geri döner; üstelik yanında, ülkenin gözde milyarderi Edward Huxley'nin inkar edilemez hatlarını taşıyan sevimli ikizleri de vardır.

Edward onun bu değişimi karşısında şaşkına döner ve kendini ona yeniden âşık olurken bulur. Onun kalbini kazanmaya kararlı bir şekilde, ailesini yeniden bir araya getirmek için kolları sıvar. Peki ama başarılı olabilecek midir? Yoksa gözleri aşk ve bağlılıkla dolu olan ve Sarah'nın yanından bir an olsun ayrılmayan gizemli Benicio yüzünden artık çok mu geç kalmıştır?

Ellie, elinde hamilelik testiyle onu görmeye gittiğinde Alfa kocasını eski sevgilisiyle bastı.
“O kurt adam olmayan serserinin çocuğuma annelik yapmasına ASLA izin vermem. O sadece bir taşıyıcı!”
Kaza geçirip bütün anılarını kaybedince gözyaşları yüzünden süzüldü.

Arkadaşı, “O adam için neredeyse her şeyinden vazgeçiyordun...” dedi.
“Kim? Ben mi? Niye?”!



Karısı artık farklı gibiydi ama nedenini hiç bilmiyordu.
Kadın, “Boşanalım! Hemen!” diye bastırdı.
Adam dişlerini sıktı. “Asla!”

Beatrice hiçbir zaman olan biteni sineye çeken biri olmadı. İki adam tarafından kaçırılıp bir arabanın arkasına atıldıktan sonra bile onlara yaptıklarına pişman edecek yolları düşünmeye başlamıştı. Çok geçmeden bu adamların kurt adam olduğunu öğrenir. Görevleri, onu sürülerine götürmektir; çünkü Beatrice birinin kader eşiymiş.

O. Bir insan. Bir kurt adama kaderden bağlı olmak mı? Bu doğru olamazdı.

Bir insan olarak, kabul etmesi için diretikeri bu “eş” meselesinden kaçmasının imkânı yok. Ta ki sürü evinin zindanındaki vampire güvenmeye karar verene kadar. Onun yardımıyla ikisi de Maviay Sürüsü’nün tutsakları olarak yazılmış kaderlerinden kaçabilir, değil mi?