4 Book(s) Related to my boss has an xl

Ruhumun bedeli iki yüz milyon dolardı.

Müzayede kürsüsünde duruyordum. Zincirler bileklerime acı veriyordu. Maskeli adamlar, ben sanki hayvanmışım gibi üzerimde fiyat artırıyordu. Hayatımın bittiğini sandım. Sonra o konuştu. “İki yüz milyon.”

Alfa Damian Wolfe. Şehrin Kralı. Gözünü bile kırpmadan öldüren adam.

Beni özgür bırakmak için almadı. Beni kendine saklamak için aldı.

“Artık bana aitsin, Selene,” diye fısıldadı, beni kan ve ipekten oluşan dünyasına sürüklerken. Beni altın kafese kapattı, üstüme haute couture elbiseler giydirdi, davetlerde hainleri infaz edişini izlemeye zorladı. O bir canavar. Ama Tanrım, ne kadar güzel bir canavar.

Kaçmaya çalıştım. Onunla savaşmaya çalıştım. Ama ben her itişimde, o daha sert çekti.

“Beni işaretlemeni istiyorum,” diye yalvardım ona bir gece, Konsey’den korunmak için çaresizce. Odasında, çıplak ve savunmasız bir halde duruyordum, boynumu ona sunuyordum.

Kabul etmedi. “Sırf kurtulmaya ihtiyacın var diye seni işaretlemeyeceğim,” diye hırladı, gözleri karanlık bir açlıkla yanarken. “Seni, ruhumun ağırlığını taşıyacak kadar güçlü olduğunda işaretleyeceğim.”

Ama o gün gelmeden, beni aldılar. Damian’ın burnunun dibinden, Mark adında bir hayalet tarafından kaçırıldım.

Şimdi yine zincirliyim. Ama bu sefer, her şey farklı. Çünkü Damian’ın geldiğini biliyorum. Ve o pazarlık etmeye gelmiyor. O, dünyayı yakmaya geliyor.


Selene her şeyini tek bir gecede kaybetti: Sürüsünü, babasını, özgürlüğünü. Yeraltındaki bir mezat salonuna sürüklendiğinde, onu ölümün beklediğini sanıyor. Ama onun yerine, İtalya’daki en tehlikeli Alfa, Damian Wolfe, onu satın alıyor. Damian bir köle istemiyor; gücünü sağlamlaştırmak için sahte bir Luna’ya ihtiyaç duyuyor. Fakat Selene boyun eğecek biri değil. Onun kalesine kapatıldığında, Alfa’nın malı olmanın özgür olmaktan daha güvenli olabileceğini fark ediyor… ta ki, Damian’ın ona bakışının, düşmanlarından bile daha tehlikeli olduğunu anlayana kadar. Selene, onun altın kafesinden kaçmayı başarabilecek mi, yoksa Damian’ın suç imparatorluğunun Kraliçesi mi olacak?

Joey Blackwood, üç yıl boyunca Sebastian Winters'ın yanında olmuştu ve onu her zaman nazik ve yetenekli bir yönetici sekreter olarak görmüştü. Geceleri ise onun şefkatli ve çekici yatak arkadaşıydı. Joey defalarca kendini kaybedip ona evlenme teklif etti. Sebastian ona acı bir gerçek sundu: "Bizimkisi sadece fiziksel bir ilişki; sana duygusal bir bağım yok." Joey sonunda uyandı ve onu terk etti. O andan itibaren kariyeri hızla yükseldi ve kimsenin karşısına çıkmaya cesaret edemediği bir dava avukatı oldu, etrafında sürekli hayranları vardı. Pişmanlıkla dolu olan Sebastian, çaresizce Joey'i takip etti ve "Hayatım, her şeyim senin. Benimle evlenir misin?" dedi. Joey parlak bir gülümsemeyle cevap verdi, "Üzgünüm, kenara çekilir misin? Hayranlarımı engelliyorsun."

"Ben... hamileyim." Konuşmakta zorlanıyordu.

"Ne dedin?"

Titreyerek geri adım attı.

Gözlerindeki bakış, arzu ve şehvetten nefrete ve öfkeye dönüştü.

"Ben..."

O sözünü kesti; "Seninle olamam! Birkaç gece seninle yatmak, Luna'mı seninle değiştireceğim anlamına gelmiyor!"

"Ve?"

"Buradan defol ve bebeği aldır." dedi açıkça!

Her gece onun bedenini bir fahişe gibi kullandı. Vahşi melez evsiz dişi kurdun gerçek eşi olduğunu biliyordu ama kabul etmiyordu.

Onu kırdı.
Onu reddetti.
Onu aldırdı.
Sonra onu hayatından hasarlı bir mal gibi attı.

Onu geri kazanmak için pişman olacağını, peşinden koşacağını ve diz çökeceğini hiç bilmiyordu.

Ama... artık zayıf değildi.

Kaelani hayatını kurtsuz olduğuna inanarak geçirdi.
Sürü tarafından dışlandı. Lycans tarafından unutuldu.
İnsanlar arasında yaşadı—sessiz, görünmez, kimsenin ikinci kez bakmadığı bir kasabaya saklanmış halde.

Ama ilk kızgınlığı habersizce geldiğinde, her şey değişir.

Vücudu ateşlenir. İçgüdüleri bağırır. Ve derisinin altında ilkel bir şey kıpırdanır—
büyük, kötü bir Alfa'yı çağırarak onun ateşini nasıl söndüreceğini tam olarak bilen.

O onu sahiplendiğinde, bu ecstasy ve yıkım olur.

İlk kez, kabul edildiğine inanır.
Görülür.
Seçilmiş.

Ta ki ertesi sabah onu terk edene kadar—
hiç konuşulmaması gereken bir sır gibi.

Ama Kaelani düşündükleri gibi değil.
Kurtsuz değil. Zayıf değil.
İçinde antik bir şey var. Güçlü bir şey. Ve uyanıyor.

Ve uyandığında—
onu silmeye çalıştıkları kızı herkes hatırlayacak.

Özellikle o.

Kaelani, onun sürekli peşinden koşacağı rüya olacak… onu hayatta hissettiren tek şey.

Çünkü sırlar asla gömülü kalmaz.
Ve rüyalar da öyle.