9 Book(s) Related to little lion man lyrics

"Sen değersiz bir çöp parçasısın!" Kate’in manikürlü tırnakları yakama gömüldü. "Seni yıllar önce doğru düzgün zehirlemeleri gerekiyordu—tıpkı anne baban gibi!"

Güvenlik görevlileri kıpırdandı, ama elimi kaldırdım. Bırak konuşsun. Bırak itiraf etsin.

Çünkü herkesin acıyarak baktığı, “ölmek üzere” olan yetim Emily Eugins, sandıkları kişi değil.

On yıl önce Emily Eugins, anne babasının bir “trafik kazasında” öldüğünü izledi. Ailesinin mücevher imparatorluğu yok edildi. Mirası çalındı. Dört aile, anne babasını tamamen silmek için işbirliği yaptı ve tek bir ölümcül hata yaptılar: Onu hayatta bıraktılar.

Şimdi Emily, amcasının evinin çatı katında, ölümcül hasta damgasıyla, tehlikeli bir dul adama para karşılığı satılmak üzere kilitli. Ama Emily on yıldır intikamını planlıyor ve mükemmel silahı buldu: Stefan Ashford.

Soğuk. Acımasız. Güçlü senatör babasından kopmuş, araları bozuk.

Herkesin korktuğu adam, artık onun anlaşmalı kocası.

Psikolojik manipülasyon, sahte tıbbi raporlar ve kimsenin bilmediği mücevher tasarım yeteneğiyle donanmış olan Emily, dört aileyi parçalamaya başlıyor—her seferinde hesaplı bir hamleyle.

Ama Stefan, onun sandığı piyon çıkmıyor. O da kendi yaralarını saklıyor. Kayıp bir yakutu arıyor. Ve Emily’yi, fazlasını gören gözlerle izliyor.

Ve onunla evlenen bu “ölmek üzere” kızın aslında kanlı bir intikam listesi olan usta bir stratejist olduğunu keşfettiğinde...

Asıl oyun o zaman başlıyor.

“Beni dinle! Seni dokunmak istemediğim kadar sen de bana dokunmak istemiyorsun, ama şu an acını dindirebilecek tek kişi benim!” dedi, ellerinden biri gömleğimin içine kayarken, ve o memelerimden birini kavradığında inledim.

Bir dişi kurdun en mükemmel hayatına sahiptim. Babam, Black Heart Pack’in Alfa’sı, kurt olmasam bile bana çok düşkündü. Onun koruması altında sürüde seviliyor ve saygı görüyordum.

Ama her şey 18. doğum günümde değişti. İhanetle suçlandım ve sürüden kovuldum. Hiçbir şeyim kalmamıştı, neredeyse tecavüze uğrayıp öldürülüyordum ki Crimson Blood Pack’in Alfa ve Beta’sı beni kurtardı.

Beta Kyson’da beni ona çeken bir şeyler vardı. Meğer o benim eşimmiş!

Kapak resmi @rainygraphic tarafından yapılmıştır.

Sarah, üvey kız kardeşi Veronica'nın yerine bir evlilik teklifini kabul etmek zorunda kaldığında, bu adamın Edward Huxley olacağı aklının ucundan bile geçmezdi.

Huxley Havayolu ve Denizcilik Şirketi'nin kudretli sahibi ve ülkenin en gözde milyarder bekârı Edward Huxley, yatağındaki kadının beklediği gibi Veronica değil de Maxwell ailesinin kimsenin tanımadığı, görünüşte silik ve gayrimeşru kızı olduğunu anladığında şoke olur ve öfkeden deliye döner. Bu karşılaşma, planlanmamış tek gecelik bir ilişkiyle son bulur.

Veronica, Edward'ın gerçek kimliğini öğrenince onu elde etmeye karar verir. Annesiyle bir olup Sarah'yı suçlar ve onu aşağılar.

Kalbi kırılan ve dünyası başına yıkılan Sarah, ülkeyi terk eder. Dört yıl sonra, başarılı bir kariyere sahip, bambaşka bir kadın olarak geri döner; üstelik yanında, ülkenin gözde milyarderi Edward Huxley'nin inkar edilemez hatlarını taşıyan sevimli ikizleri de vardır.

Edward onun bu değişimi karşısında şaşkına döner ve kendini ona yeniden âşık olurken bulur. Onun kalbini kazanmaya kararlı bir şekilde, ailesini yeniden bir araya getirmek için kolları sıvar. Peki ama başarılı olabilecek midir? Yoksa gözleri aşk ve bağlılıkla dolu olan ve Sarah'nın yanından bir an olsun ayrılmayan gizemli Benicio yüzünden artık çok mu geç kalmıştır?

(Bu romanı hafife alarak açmayın, yoksa üç gün üç gece boyunca okumaktan kendinizi alamazsınız...)
Alia, sadece iki kez karşılaştığı bir adamla yıldırım nikahı yapacağını asla hayal etmemişti!
Düğün gecelerinde, adam onu kontrol altına almış ve hükmetmişti.
Ertesi gün, adam Alia'nın staj yaptığı şirketin CEO'suna dönüşmüştü.
Bununla da kalmayıp, aynı zamanda mafyanın bir sonraki varisi... "Kara Prens" idi!

!!!UYARI. BU BİR ÜNİVERSİTE DRAMASI. AMA ŞUNU BİLİN Kİ HİKÂYELERİMİN HEPSİ BİRAZ KARANLIKTIR VE KARAKTERLER BAZEN PEK DE MASUM DEĞİLDİR. Ateşli ama aynı zamanda tatlı bir şey istiyorsanız devam edin!!!

Ülkenin en prestijli üniversitelerinden birine kabul almak, benim için gerçekleşen bir rüya. Hele evlatlık ağabeyim zaten oradayken ve okulun parlayan futbol yıldızı olmuşken.

Bu, hep istediğim her şeydi...

Ta ki bütün hayallerim paramparça olana kadar.

"Ağabeyim" benden nefret ediyor.

Büyümek için evimizden ayrılan o çocuk artık yok. Benimle hiçbir ilgisi olsun istemiyor ve bana bir düşmanından bile kötü davranıyor.

Sonra onu bir kızla görüyorum.

Ve artık gözüme ağabeyim gibi görünmüyor.

Kampüsteki bütün kızların ağzının suyunu akıttığı o taş sporcu gibi görünüyor.

Bu yanlış.

Ona böyle bakmamam gerekiyor.

Onun da bana, sanki beni yiyip bitirecekmiş gibi dokunmaması gerekiyor.

O benim ağabeyim.

Yoksa değil mi?

Sınırlar bulanıklaşıyor, ayaklarımın altındaki zemin şehvet ve günahla sarsılıyor.

Hararetli tenlerin üzerinde sırlar fısıldanıyor, karanlık köşelerde yasak öpücükler paylaşılıyor.

Ama bu asla yetmiyor.

Daha fazlasını istiyorum.

“Omega, yaklaşık bir saat içinde vücudunda hormonların etkisiyle sıcak, baş dönmesi ve sersemlemiş hissedeceksin.”
Benim yüzüm soldu. “Etkisini gösterdikten sonra ne olacak?”
“O zaman çevredeki bir alfa kokuna tepki verecek.”
Bir saat sonra hemşire başını içeri uzattı. Gözlerinde tuhaf bir ifade vardı ve bundan hoşlanmadım.
“Yani dışarıda mı?”
Hemşirenin gülümsemesi soldu, “Hayır, biri değil.”
Gözlerim büyüdü. “İki mi?”
“Hayır, dört eşin var.”
Başımı salladım. “Hayır, bu mümkün değil!”
O iç çekti ve telefonunu açtı. “Eşlerin şu şekilde; Colby Mcgrath, Rain Kim, Matthew Clark ve Jade Johnson.”
İlk ismi söylediğinde bayılacak gibi oldum ama hemşire yıllardır bana eziyet edenlerin isimlerini saymaya devam etti. Nasıl olur da kardeşimin tüm arkadaşlarına bağlı olabilirdim?
İç çamaşırım ıslandı, bunun hormonal bir tepki olduğunu kabul etmeyi reddettim.

“Güçsüz ve çirkinsin!”
“Bizden biriymiş gibi davranmayı kes. Midemi bulandırıyorsun!”
***Lisedeyken Tabitha şişmandı ve dördüz kardeşlerin acımasız şakalarıyla zorbalıklarının sürekli hedefiydi. Adeta onun en büyük kabusuydular. Okulu bıraktıktan sonra kurt adam lisesini geride bırakıp insanların gittiği bir üniversiteye kaydolmuş ve orada epey kilo vermişti. Babalarının katı askeri disipliniyle büyüyen dördüzler ise asi ve ele avuca sığmaz genç alfalar olup çıkmışlardı. Beş yıl sonra, annesinin onların babasıyla evlenmesi üzerine Tabitha ve dördüz kardeşlerin yolları yeniden kesişti.
Artık Tabitha, Donanma mensubu dört zorba alfayla aynı çatı altında yaşamak zorunda. Kardeşler onu hemen tanıyor ve ne kadar güzelleştiğini görünce şaşkına dönüyorlar.

"Tsk. Tek becerdiğin şey barbar ve sadist olmak. Muhtemelen bu yüzden 24 yaşında hala bir eş bulamadın!"
Rakibim, 25. meydan okumasında da başarısız olduktan sonra bana alay etti.
Çiçek Ayı Sürüsü'ndeki en güçlü dişi kurtlardan biriydim ve Gamma olarak hizmet veriyordum. Hayatımın geri kalanında bakire kalacağımı düşünüyordum, ta ki o Uluma Gecesi'ne kadar...
Uyandığımda, iki çıplak adamın arasında sıkışmıştım.
Yerde üç başka adam daha vardı.
Panikledim, bacaklarımın arasında yoğun bir acı vardı, neredeyse yüksek sesle çığlık atacaktım.
Bakireliğimi beş bilinmeyen adama mı verdim?!

UYARI!!!!!!! ON SEKİZ YAŞIN ALTINDAKİLER İÇİN UYGUN DEĞİLDİR! AÇIK İÇERİK********************************************Ağzıma iki parmağını sokuyor. “Yala. Benim için güzelce ıslat.”

Bu adam ne derse, ne zaman derse niye yapıyorum bilmiyorum ama her seferinde itaat ediyorum; o parmakları sanki hayatım ona bağlıymış gibi emiyorum.

Fermuarın indiğini duyunca bacaklarım titremeye başlıyor, çünkü sırada ne olduğunu biliyorum. Kendini öyle derine sokacak ki gidecek yeri kalmayacak, beni içim içime sığmayacak kadar yakacak.

“Ben ellerimi çekince sen de ellerini oynatmayacaksın. Anladın mı? Karşı gelirsen seni bağlar, anne baban seni aramaya gelip bulana kadar burada bırakırım; seni de ağzına kadar döllerimle doldurmuş bulurlar.”***************************************Biri beni takip ediyor.
Az kalsın soyuluyordum, hatta belki daha kötü bir şey olabilirdi.
Ama siyah bir kaskın ardına saklanmış, modern bir süper kahraman gibi bir adam gelip beni kurtardı.
Saldırganımın boğazını kesip sonra bana başıyla işaret ettiğinde; ben güvenle arabama binene kadar bekleyip elini camıma koyduğunda korkudan titremem gerekirdi.
Ama korkmak yerine...
Heyecan duyuyorum.
Yaşıyorum.
Ve bunu yeniden hissetmek için can atıyorum.
O yüzden aklı başında kimsenin yapmayacağı şeyi yapıyorum. Yatakta yatıp dinlenmem gerekirken şehrin sokaklarında dolanıyorum; sadece kurtarıcımdan bir kez daha bir iz görmeyi bekliyorum.
Beni hayal kırıklığına uğratmıyor.
Beni köşeye sıkıştırıyor ve ben, bir ilişkim olmasına rağmen, hissetmemem gereken şeyler hissediyorum.
Dokunuşunu istiyorum; kaçıp çok, çok uzaklara gitmem gerekirken bacaklarımı açıyorum.
Biri beni takip ediyor.
Ve bu hoşuma gidiyor.