3 Book(s) Related to don't act like i'm average

Hep merak etmişimdir; doğuştan lanetli miyim diye. Çünkü peşimi bırakmayan şu talihsizlik, neredeyse doğaüstü geliyor.

İnsanlar bana bilgisayar dehası der, ama asıl yeteneğim kimsenin görmediği bir şey. Güzel olduğumu söylerler; ben ise bunu bol kıyafetlerin ve bir dağ dolusu özgüvensizliğin arkasına gömerim.

Aldatan sevgilimden ayrıldıktan sonra hayatımda kalan tek sabit şey, ruhumu emen işimdi; ta ki onu da kaybedene kadar. Peki bunun sorumlusu kimdi? Theron Lockhart.

Lisede bana hayatı dar eden o çocuk sadece geri dönmedi; şirketimin yeni CEO’su olarak döndü. İlk icraatı ne oldu? Beni ve bütün departmanımı kovmak. Sanki tarih, en acımasız hâliyle tekerrür ediyordu.

Beni tanımadı. Bu rahatlatmalıydı. Ama belli ki kaderin benimle işi bitmemişti.

Bir an, eski sevgilimle başıma gelen tatsız bir karşılaşmadan beni kurtarıyordu. Bir sonraki an, bir söylenti yayılmıştı: Ben onun sevgilisiydim. Sonra işler tersine döndü; çünkü Theron’un bir skandaldan kaçınması gerekiyordu ve en iyi seçenek bendim.

“Bedelini söyle,” dedi. O küstah sırıtışı hâlâ yüzündeydi.

“İşini geri mi istiyorsun?”

Tereddüt etmedim. “Beni direktör yap. Ancak o zaman seni sevgi dolu kız arkadaşınmışım gibi oynarım.”

Güler sanmıştım. Evet diyeceğini hiç beklemiyordum.

“Anlaştık,” dedi, gözleri gözlerime kilitlenirken.

“Şunu unutma, Amaris Kennerly. O sözleşmeyi imzaladığın anda, artık bana ait olursun.”

Emma Wyatt, sürüsündeki zor durumdaki bir aileden gelen mütevazı bir Omega kurduydu. Karşılaştıkları zorluklara rağmen, depresyonla mücadele eden anneleri ve kumar bağımlılığına daha da batan babalarıyla birlikte, dört sevgi dolu kardeşi her zaman onun yanındaydı. Sürünün hiyerarşisinin en altındaki yaşam acımasızdı—yargılamalar, zorluklar ve sürekli göz ardı edilmenin acısıyla doluydu.

Son darbe, dört yıllık sevgilisi, onun kurtuluşu olabileceğine inandığı kişi, onu acımasızca reddettiğinde geldi. Onun düşük statüsünü görmezden gelemeyen sevgilisi, Emma’nın kalbini paramparça ederek, alfa'nın kızıyla evlenmeyi seçti. Ailesinin koşullarından kaçmak imkansız bir hayal gibi görünüyordu, ancak Emma ve kardeşleri umutlarına tutunarak, zorluklarına rağmen direnmeye devam ettiler.

Emma için teselli sadece rüyalarında vardı. Gerçeklikten uzak o büyüleyici dünyada, güçlü, nazik ve sadık bir adam buldu. O, Emma’ya uyanık hayatında asla bulamayacağı bir huzur ve mutluluk getirdi. Her sabah rüyalarını bir günlüğe dökerdi, onu neredeyse gerçek gibi olan bir mutluluğa bağlayan kırılgan bir hayat çizgisi.

Ancak hayat hızla kontrolden çıktı. Babasının borçları, yerel mafyanın sürekli tehditlerine yol açtı ve ailesini kaçamayacakları bir kabusa sürükledi. Dünyası kaosa sürüklenirken, rüyalarındaki adamla karşılaştı—bir kurtarıcı olarak değil, hayatını cehenneme çeviren yerin hükümdarı olarak.

UYARI!!!!!!! ON SEKİZ YAŞIN ALTINDAKİLER İÇİN UYGUN DEĞİLDİR! AÇIK İÇERİK********************************************Ağzıma iki parmağını sokuyor. “Yala. Benim için güzelce ıslat.”

Bu adam ne derse, ne zaman derse niye yapıyorum bilmiyorum ama her seferinde itaat ediyorum; o parmakları sanki hayatım ona bağlıymış gibi emiyorum.

Fermuarın indiğini duyunca bacaklarım titremeye başlıyor, çünkü sırada ne olduğunu biliyorum. Kendini öyle derine sokacak ki gidecek yeri kalmayacak, beni içim içime sığmayacak kadar yakacak.

“Ben ellerimi çekince sen de ellerini oynatmayacaksın. Anladın mı? Karşı gelirsen seni bağlar, anne baban seni aramaya gelip bulana kadar burada bırakırım; seni de ağzına kadar döllerimle doldurmuş bulurlar.”***************************************Biri beni takip ediyor.
Az kalsın soyuluyordum, hatta belki daha kötü bir şey olabilirdi.
Ama siyah bir kaskın ardına saklanmış, modern bir süper kahraman gibi bir adam gelip beni kurtardı.
Saldırganımın boğazını kesip sonra bana başıyla işaret ettiğinde; ben güvenle arabama binene kadar bekleyip elini camıma koyduğunda korkudan titremem gerekirdi.
Ama korkmak yerine...
Heyecan duyuyorum.
Yaşıyorum.
Ve bunu yeniden hissetmek için can atıyorum.
O yüzden aklı başında kimsenin yapmayacağı şeyi yapıyorum. Yatakta yatıp dinlenmem gerekirken şehrin sokaklarında dolanıyorum; sadece kurtarıcımdan bir kez daha bir iz görmeyi bekliyorum.
Beni hayal kırıklığına uğratmıyor.
Beni köşeye sıkıştırıyor ve ben, bir ilişkim olmasına rağmen, hissetmemem gereken şeyler hissediyorum.
Dokunuşunu istiyorum; kaçıp çok, çok uzaklara gitmem gerekirken bacaklarımı açıyorum.
Biri beni takip ediyor.
Ve bu hoşuma gidiyor.