4 Book(s) Related to aot mikasa

"Şeytan geri döndü..."

Dolabımın yanında duruyorum. "Ergenlik onu kamyon gibi ezmiş olmalı. Ne zaman bu kadar çekici oldu?"

Güçlü ve büyük elleri bileklerimi sıkıca kavradı, onları kapıya ve omuzlarımın hizasında zorla bastırdı, kemiklerimin o kadar çok acıdığını hissettim ki biraz daha baskı uygularsa kırılacaklarını düşündüm.

Ancak mide bulandırıcı acıya rağmen tek bir gözyaşı bile dökmeyi reddettim, meydan okuyarak parıldayan zümrüt gözlerine doğrudan baktım.

"Senden korkmuyorum," dişlerimi sıkarak tükürdüm, doğal pembe dudaklarında şeytani bir gülümsemenin belirdiğini fark ettim.

"Şimdi nasıl?"

Kötü bir şekilde fısıldadı, gözlerinin zümrüt yeşilinden doğaüstü bir şekilde parlayan altın rengine dönüştüğünü izlerken tüm vücudumun saf korku ve dehşetle dolduğunu hissettim.

Eli hızla ağzıma bastırdı, patlamak üzere olan çığlığı aniden susturdu.

"Ne düşündüğün umurumda değil, sen benimsin!"

"Ne..."


Carrie DeLuca, pek de normal olmayan, birçok davranış sorunu ve ciddi anlamda berbat bir hayatı olan bir genç, hayatının en büyük belasıyla karşılaşır: öfke sorunları olan ve ona açıkça takıntılı bir kurt adam...

Ne yapabilir? Ondan olabildiğince uzağa mı kaçmalı yoksa kalıp onunla savaşmayı mı denemeli?

Beş yıl önce, Emeline Maxwell kaderinde yazılı olan eşinden ve onun sürüsünden gece yarısı kaçtı. Sınırda onu kurtaran kardeşi, Emeline'i güvenli bir yere götürdü. Beş yıl boyunca iyileşti, beş yıl boyunca acı çekti... ve ardından ikinci şans eşini buldu, birçok kişinin mümkün olduğuna inanmadığı bir başarı, beklemediği bir yerde. Kurtadam ve Lycan birliğini daha iyi desteklemek için düzenlenen bir zirvenin ortasında. Lycan Kralı onun ikinci şans eşiydi. Bu düzenlemeyle herkes mutlu değildi; gelenekçiler bunu hainlik olarak adlandırdı ve ilk eşi kendi 'endişelerini' dile getirdi. Emeline ve Theodore bunu başarabilecek mi? İşte asıl soru bu.

Hep merak etmişimdir; doğuştan lanetli miyim diye. Çünkü peşimi bırakmayan şu talihsizlik, neredeyse doğaüstü geliyor.

İnsanlar bana bilgisayar dehası der, ama asıl yeteneğim kimsenin görmediği bir şey. Güzel olduğumu söylerler; ben ise bunu bol kıyafetlerin ve bir dağ dolusu özgüvensizliğin arkasına gömerim.

Aldatan sevgilimden ayrıldıktan sonra hayatımda kalan tek sabit şey, ruhumu emen işimdi; ta ki onu da kaybedene kadar. Peki bunun sorumlusu kimdi? Theron Lockhart.

Lisede bana hayatı dar eden o çocuk sadece geri dönmedi; şirketimin yeni CEO’su olarak döndü. İlk icraatı ne oldu? Beni ve bütün departmanımı kovmak. Sanki tarih, en acımasız hâliyle tekerrür ediyordu.

Beni tanımadı. Bu rahatlatmalıydı. Ama belli ki kaderin benimle işi bitmemişti.

Bir an, eski sevgilimle başıma gelen tatsız bir karşılaşmadan beni kurtarıyordu. Bir sonraki an, bir söylenti yayılmıştı: Ben onun sevgilisiydim. Sonra işler tersine döndü; çünkü Theron’un bir skandaldan kaçınması gerekiyordu ve en iyi seçenek bendim.

“Bedelini söyle,” dedi. O küstah sırıtışı hâlâ yüzündeydi.

“İşini geri mi istiyorsun?”

Tereddüt etmedim. “Beni direktör yap. Ancak o zaman seni sevgi dolu kız arkadaşınmışım gibi oynarım.”

Güler sanmıştım. Evet diyeceğini hiç beklemiyordum.

“Anlaştık,” dedi, gözleri gözlerime kilitlenirken.

“Şunu unutma, Amaris Kennerly. O sözleşmeyi imzaladığın anda, artık bana ait olursun.”

UYARI!!!!!!! ON SEKİZ YAŞIN ALTINDAKİLER İÇİN UYGUN DEĞİLDİR! AÇIK İÇERİK********************************************Ağzıma iki parmağını sokuyor. “Yala. Benim için güzelce ıslat.”

Bu adam ne derse, ne zaman derse niye yapıyorum bilmiyorum ama her seferinde itaat ediyorum; o parmakları sanki hayatım ona bağlıymış gibi emiyorum.

Fermuarın indiğini duyunca bacaklarım titremeye başlıyor, çünkü sırada ne olduğunu biliyorum. Kendini öyle derine sokacak ki gidecek yeri kalmayacak, beni içim içime sığmayacak kadar yakacak.

“Ben ellerimi çekince sen de ellerini oynatmayacaksın. Anladın mı? Karşı gelirsen seni bağlar, anne baban seni aramaya gelip bulana kadar burada bırakırım; seni de ağzına kadar döllerimle doldurmuş bulurlar.”***************************************Biri beni takip ediyor.
Az kalsın soyuluyordum, hatta belki daha kötü bir şey olabilirdi.
Ama siyah bir kaskın ardına saklanmış, modern bir süper kahraman gibi bir adam gelip beni kurtardı.
Saldırganımın boğazını kesip sonra bana başıyla işaret ettiğinde; ben güvenle arabama binene kadar bekleyip elini camıma koyduğunda korkudan titremem gerekirdi.
Ama korkmak yerine...
Heyecan duyuyorum.
Yaşıyorum.
Ve bunu yeniden hissetmek için can atıyorum.
O yüzden aklı başında kimsenin yapmayacağı şeyi yapıyorum. Yatakta yatıp dinlenmem gerekirken şehrin sokaklarında dolanıyorum; sadece kurtarıcımdan bir kez daha bir iz görmeyi bekliyorum.
Beni hayal kırıklığına uğratmıyor.
Beni köşeye sıkıştırıyor ve ben, bir ilişkim olmasına rağmen, hissetmemem gereken şeyler hissediyorum.
Dokunuşunu istiyorum; kaçıp çok, çok uzaklara gitmem gerekirken bacaklarımı açıyorum.
Biri beni takip ediyor.
Ve bu hoşuma gidiyor.