12 Book(s) Related to lie to me cast

Arkamdaki kapı açıldı. Alpha Adrian gülümsüyordu, şimdi ikimizin önünde duran adama bakıyordu, ama gözleri bana indiği anda yüzü düştü, şok ve tiksinti bakışlarını doldurdu.

"Alpha Kral Rhys." Adrian tiksintisini gizlemeye çalıştı. "Özür dilemeliyim. Bu aptal hizmetçi burada buluşacağımızı fark etmedi."

Başımı usulca salladım. Bu Alpha Kral'dı. Burada tökezleyerek dolaşmamdan iyi bir şey çıkmazdı.

Adrian omuzlarımdan sertçe tutup beni hareket ettirmeye başladı. "Şimdi gidiyor."

"Kendi adına konuşabilir." Alpha Kral'ın aurası ikimizi de dondurdu. "Adın ne kız?"


Grace, hayatı boyunca değer görmediği ve her şekilde istismar edildiği bir sürüde yaşadı. Babası, o zamanın Alpha'sı, bunun olmasına izin verdi ve sonunda onu hapse attı.

Babası öldüğünde, işler düzelmek yerine daha da kötüleşti. Üvey kız kardeşi ve eniştesi hayatını cehenneme çevirdi. Kurt formu olmadığı ve konuşmamak konuşmaktan daha güvenli olduğu için bir çıkış yolu göremedi. Ama düşündüğü kadar zayıf değildi.

Alpha Kral Rhys, bir gelin bulma umuduyla ziyarete geldiğinde, tüm hayatı değişti. Bildiği hiçbir şey göründüğü gibi değildi ve şimdi kendisine bırakılan karmaşayı çözmeye başlıyordu. Alpha Kral'ın yardımıyla, kendini parça parça bulmaya başladı.

Ama o sadece onun oyununda bir piyon mu? Ondan önce başkaları da vardı. Beklediği kişi o mu? Bırakıldığı karmaşada hayatta kalabilecek mi, yoksa cevapları bulamadan önce çökecek mi?

Artık çok derinlerde ve eğer batarsa, Alpha Kral'ı da yanında götürebilir...

“Lanet olsun,” diye inledi, vücudu kasılırken içime boşaldı, sıvısını püskürttü, vajinamı doldurdu.Hareketsiz kaldım, artçı sarsıntılardan titriyordum, o çekildi, beni soğuk ve açıkta bıraktı. Giyinmek için kıyafetlerine uzanırken ona baktım, umursamaz tavrı tokat gibi geldi.“Nereye gidiyorsun?”“Çok düşünme. Bu sadece seks, başka bir şey değil.”“Ama… beni işaretlemedin.”“Seni işaretlemek mi? Neden yapayım ki?”“Dominic… biz evliyiz,” diye umutsuzca hatırlatmaya çalıştım.O soğuk bir şekilde güldü, alaycı. “Evlilik sadece bir kontrat, Samantha. Senin hiçbir kurdun yok, sadece bir yükümlülüksün benim için.”~~~Samantha, umutsuzca aşık olduğu Alpha Dominic ile evlendi, ama Dominic onu sevemedi. Kaderinin eşini bekliyordu, Samantha olduğunu bilmeden, çünkü Samantha'nın kurt eksikliğinden dolayı bağ gizli kalmıştı, kendini gösterememişti. Ve Samantha bunun bedelini ödedi—kocasının başka bir kadınla olan ilişkisi yüzünden acı çekti. Kırılmış ve ihanete uğramış halde, Gümüş Hilal Sürüsü'nden kaçtı ve her şeyi değiştirecek bir sır taşıyordu: hamileydi.Altı yıl sonra, eskiden olduğu kırılgan kadın değil, güçlü bir anne ve Alpha Killian'ın güçlü sağ kolu olarak geri döndü. Sırrı mı? Beş yaşında iki ikiz çocuk—ve doğum yaptığı anda ortaya çıkan bir kurt.Dominic ile beklenmedik bir şekilde karşılaştığında, bir zamanlar sevdiği Alpha, dikkatle inşa ettiği duvarlar yıkılmaya başladı. Hatırladığı her şeyden daha fazlası: yakışıklı, tehlikeli ve düşündüğünden daha çekici, onu açıklanamaz bir çekimle kendine çekiyor. Ama Dominic, onun sakladığı gerçeği—çocuklarının sırrını, kaçışının nedenini ve kalbinde hala taşıdığı ihaneti bilmiyordu.Eski kıvılcımlar yeniden alevlenirken ve gerilimler yükselirken, Samantha geçmişini gizli tutmak zorunda, kader, aşk ve ihanet hakkındaki sorular çözülmeye başlarken. Dominic sırrını keşfedecek mi, yoksa Samantha korumak için savaştığı her şeyi kaybedecek mi?

“Lütfen… lütfen beni öldürme,” diye yalvardı Lily; yüzünden kanla birlikte yaşlar akıyordu, iri kurt tepesinde dikilmişti. “Ne istersen veririm… para… her şey!” diye hıçkırdı.

İri kurt onu birkaç saniye süzdü. Sonra tek hamlede, ters dönüp hendeğe yuvarlanmış arabasını bulunduğu yerden çekip çıkardı ve yola oturttu. Ama arabayı yola bırakır bırakmaz Lily kontağı var gücüyle çevirdi, gaza yüklendi ve ardında bir toz bulutu bırakarak kaçtı.

Sürerken gözleri, önündeki yol ile dikiz aynası arasında deli gibi gidip geliyordu; iri kurdun peşine düştüğü korkusu içini kemiriyordu. Yaklaşıyordu… onu yakalayıp paramparça etmesi an meselesiydi. Lily olabildiğince hızlı sürdü, ağlaya ağlaya evrenden onu kurtarmasını diledi.

Derken yol birden kıvrıldı. Lily böyle bir viraj beklemiyordu. Tam hızla yoldan çıktı ve doğruca bir ağaca çarptı. İri kurdun patilerinin yer döven sesini duyabiliyordu… ölmek üzereyken bile peşini bırakmıyordu.

“Ay Tanrıçası, lütfen!” diye mırıldandı içinden; yüzünden akıp ağzına dolan kanın tadını alıyordu. Karanlık onu yutmadan hemen önce… üstüne doğru atıldığını gördü. Gerçekten sonu bu muydu?


On sekizinci doğum gününde Lily’nin dünyası başına yıkıldı. Eşinin, kız kardeşiyle aynı yatakta olduğunu yakaladı. Sürgün edilip sürüden kovuldu, başıboş ilan edildi. Daha da kötüsü, içinde bir kurt yoktu.

İhanete uğramış ve paramparça halde, Golden Moon Sürüsü’nün topraklarının ötesinde sığınacak bir yer bulma umuduyla kaçtı. Ama hayatında gördüğü en büyük kurt tarafından kovalanıyordu ve o kurt, onu parçalayıp dağıtmadan durmayacaktı.

Kai Ryker eşini bulmaktan vazgeçmişti. Hayatını sürüsüne adamıştı. Ta ki bir kız, nefret ettiği başıboşlar tarafından kovalanarak onun bölgesine dalana kadar. Onu kurtarması gerektiğini biliyordu.

Kurdu onun kokusunu aldığı an, arabadaki kadının kendi eşi olduğunu anladı… peki Lily neden onun kokusunu alamıyordu? Lily, eşinin aslında hep gözünün önünde olduğunu ne kadar zamanda fark edecekti? Ve kadim bir kehanetin gerçekleşen parçası olduğunda ne yapacaktı?

⚠️YETİŞKİN OKUYUCULAR İÇİN⚠️ KARANLIK ROMANTİZM ⚠️

Yıllar süren yalnızlıktan sonra, Phobos bana yaklaştı. Korkutucu bir canavar, acımasız bir fırtınanın içinden çıkan eşim. Özlediğim erkek. Beni hazırlıksız yakaladı ve okyanus gözleriyle üzerime büyü yaptı. Yenemediğim bir büyü ve o anda başımın belada olduğunu anladım. Gözlerimiz buluştuğu anda bana acı vereceğini biliyordum.

Çocukluk arkadaşıydık, o ve ben. Birlikte büyüdüğüm ve yavruyken hayranlık duyduğum tatlı Phobos gitmiş, yerine soğuk kalpli bir barbar gelmişti. Göz açıp kapayıncaya kadar birçok kişiyi katlederken beni korkutuyordu. Pişmanlık yok, sorun yok, canavarı genellikle kontrolü ele geçiriyor ve duyularını tüketiyordu. Eşitlerdi.

Böyle bir erkekle nasıl bağ kurabilirdim? Onu bana "benim" dedirtecek hale nasıl getirebilirdim? Bir Luna'nın varlığına ihtiyaç duymayan bir erkek. Ben onun için ne bir istek ne de bir gereklilik değildim, oysa o benim için öyleydi. Bana baktığında, kemiklerimin iliklerinde hissedebiliyordum. Hayal kırıklığı, değersizlik... gereksizlik.


'Canavarla yüzleş, senden kaçacaktır. Canavardan kaç, onun olursun.'

"Bu dişi kime ait? Burada yeri yok. Burası dişiler için bir yer değil." Yaşlı bir erkek kurdun otoriter ve etkili sesi, varlığıma yönelik kınamasını yüksek duvarlar boyunca yankılandırıyor.

"Sanırım yanılıyorsunuz çünkü burası benim yerim. Ben bir Alfa'yım." Savaşçı ruhum yükselirken dişlerimi gösterip, yavaşça alt dudağımı yalarak onu kışkırtıyorum. Gözlerim, terbiyesiz erkeğe meydan okurken, masadaki hak ettiğim yerime doğru kendimden emin bir şekilde yürümeye devam ediyorum.

Oda boyunca fısıltılar ve mırıltılar yayılıyor, dedikodular hızla yayılırken bedenimi baştan aşağı inceliyorlar. Takımları düzgün, çoğu zaman şık ve her birinin gözüne rastladığımda, sadece aşağılayıcı ve hoşnutsuz bir bakışla karşılaşıyorum. Beni değersiz buluyorlar.

Bu tür tereddütsüz bakışlara derin bir aşinalığım var çünkü bu benim hayatımın normalliği. Sahip olduğum ruhun nefret, tiksinti ve aşağılanma ile karşılanması. Beni tanımadıkları için değil. Beni tanıyorlar. Sürüme kazandırdığım zaferleri biliyorlar. Ve kesinlikle sahip olduğum gücü hissediyorlar.

Belki de kör ve sağır gibi davranıyorlar, coşkun enerjime kayıtsız kalmak için. Ya da belki, bu salonda duran ilk dişi Alfa olacağımı, takım elbise giymeyen tek kurt olacağımı, erkeklerle aynı masada oturabilecek tek dişi olacağımı tahmin edemediler.

⚠️YALNIZCA YETİŞKİN OKUYUCULAR⚠️ KARANLIK ROMANTİZM ⚠️

⚠️YETİŞKİN OKUYUCULAR İÇİN⚠️ KARANLIK ROMANTİZM ⚠️

"Avımı ele geçirdiğime göre şimdi ne yapmalıyım?" diye soruyor bana, sesi derin ve kısık, burnunu boynumun etine gömüp kokumu içine çekerken. Dişleri dışarıda, batmaya hazır, ısırık için bekliyor.

"Onu yemeli miyim?" diye fısıldıyor kulağıma, sıcak dilinin ucu yanan tenimin tadını alırken. Güçlü bedeni altında titriyorum, onun kafesine hapsolmuş halde.

"Açım, dişi ve sen kesinlikle... leziz görünüyorsun." diye inliyor, dili alt dudağını yalarken içindeki kontrolsüz ihtiyaç onu ateşe veriyor.


Deimos ne insan ne de kurt idi. O bir Tanrıydı, Alfaların Alfası. Derler ki onun ruhu yoktur, çünkü gözlerinde hiçbir sıcaklığın eritemeyeceği bir soğukluk vardır, kalbi kaya gibi sert, savaşlarından derin yaralar taşıyan ve yüksek duvarlarla korunan. Merhametsizdir, başkalarına korku salarak bundan beslenir. Aşkın ve eşlerin anlamını, ay tarafından kutsanmış dişisini bulana kadar anlamamıştı. - O

Büyüklüğe yazgılıydı, hayatta kalmak için dişiyle tırnağıyla savaştı. Geçmişi, onun zorlu savaşıydı. Doğan ilk dişi Alfa. Sürüsünde yeri olmadığı için doğuştan hakkı olan tahtı için savaştı. Kazandığı gece savaşının bitmediğini bilmiyordu. En büyük kan dökümünün eşi Deimos ile olacağını bilmiyordu. - O

O, kalbine karşı savaşacak ve o, ruhuyla savaşacaktı.


⚠️UYARILAR:- LÜTFEN OKUYUN. ÖNEMLİ ⚠️

Bu bir KARANLIK ROMANTİZM kitabıdır, bu tür kitaplardan rahatsız oluyorsanız lütfen okumayın. Uyarıldınız!


Kitaplarımda reddedilme veya ikinci şans eşi yoktur.


Kitaplarımdaki erkek türü, dünyaları belirli bir hiyerarşiyi takip ettiği için kadınlara karşı BASKINDIR. Dünyaları bizim insan dünyamızdan farklı değerler ve etiklere sahiptir. Bu yüzden onları karşılaştırıp belirli sahnelerin istismarcı olduğunu söylemeyin, hayvan davranışlarını en iyi şekilde yansıtmaya çalışıyorum ve bu sahneler sert ve zorlu olacaktır.


Bu kitaptaki Alfa dişi baş karakter, belirli zamanlarda eşine boyun eğecektir. Gerçekçi olmayan bir şekilde 'her zaman güçlü ve asla kırılmayan' bir kadın baş karakter görmek istiyorsanız, hayal kırıklığınızı, nefretinizi ve rahatsızlığınızı belirten yorumlar yazmak yerine başka bir yere gidin. Karakterlerim hakkında NEFRET yorumları okumak istemiyorum.


Baş karakterlerim tam anlamıyla olgun yetişkinlerdir. Çocuk değiller. Onları her zaman mutlu, hiç kavga etmeyen ve sürekli hayal dünyasında yaşayan karakterler görmek istiyorsanız, bu kitap SİZE GÖRE DEĞİL.


Kitabımı kopyalamayın, sizi bulur ve rapor ederim ve yasal işlem başlatırım! Yazarlar okuyucuları için çok çalışır.


Bu kitabı okumak için en az 16 yaşında olmalısınız, bu kitap yetişkinler için yazılmıştır ve genç okuyucular için uygun değildir.


Yapıcı eleştiriler kabul edilir, ancak herhangi bir kötü yorum silinecektir!


Diğer okuyuculara karşı nazik olun, onların görüşleri kendilerine aittir, düşüncelerinizi onlara zorla kabul ettirmeye çalışmayın.

Tamam, bitti! Şimdi keyfini çıkarın bebekler ❤️

UYARI!!!!!!! ON SEKİZ YAŞIN ALTINDAKİLER İÇİN UYGUN DEĞİLDİR! AÇIK İÇERİK********************************************Ağzıma iki parmağını sokuyor. “Yala. Benim için güzelce ıslat.”

Bu adam ne derse, ne zaman derse niye yapıyorum bilmiyorum ama her seferinde itaat ediyorum; o parmakları sanki hayatım ona bağlıymış gibi emiyorum.

Fermuarın indiğini duyunca bacaklarım titremeye başlıyor, çünkü sırada ne olduğunu biliyorum. Kendini öyle derine sokacak ki gidecek yeri kalmayacak, beni içim içime sığmayacak kadar yakacak.

“Ben ellerimi çekince sen de ellerini oynatmayacaksın. Anladın mı? Karşı gelirsen seni bağlar, anne baban seni aramaya gelip bulana kadar burada bırakırım; seni de ağzına kadar döllerimle doldurmuş bulurlar.”***************************************Biri beni takip ediyor.
Az kalsın soyuluyordum, hatta belki daha kötü bir şey olabilirdi.
Ama siyah bir kaskın ardına saklanmış, modern bir süper kahraman gibi bir adam gelip beni kurtardı.
Saldırganımın boğazını kesip sonra bana başıyla işaret ettiğinde; ben güvenle arabama binene kadar bekleyip elini camıma koyduğunda korkudan titremem gerekirdi.
Ama korkmak yerine...
Heyecan duyuyorum.
Yaşıyorum.
Ve bunu yeniden hissetmek için can atıyorum.
O yüzden aklı başında kimsenin yapmayacağı şeyi yapıyorum. Yatakta yatıp dinlenmem gerekirken şehrin sokaklarında dolanıyorum; sadece kurtarıcımdan bir kez daha bir iz görmeyi bekliyorum.
Beni hayal kırıklığına uğratmıyor.
Beni köşeye sıkıştırıyor ve ben, bir ilişkim olmasına rağmen, hissetmemem gereken şeyler hissediyorum.
Dokunuşunu istiyorum; kaçıp çok, çok uzaklara gitmem gerekirken bacaklarımı açıyorum.
Biri beni takip ediyor.
Ve bu hoşuma gidiyor.

"Ne yapmaya çalışıyordun, Qiyara?" Gözlerim, duvara dayalı titreyen yumruğunu ve yutkunurkenki sertliğini yutuyor. İçimdeki öfkeli sıcaklığı, karşı konulmaz buluyorum.

"Sadece dans ediyordum, Cronus." Ateşli ve nefessiz bir yalan söylüyorum, dilinin ucunun alt dudağını okşayışını izlerken. Onun sunabileceği tadı almak istiyorum.

Göğüslerim acıyla inip kalkıyor, onun kötü tenine dokunmak için. Gözleri, sözlerimle alev alıyor çünkü doğruyu söylemediğimi biliyor. O zaman memnuniyetle günahkar olurum, onun günahkarı.

"Eğer beni kıskandırıp kontrolümü kaybetmemi ve seni hırpalamamı sağlamaya çalışıyorsan, yanılıyorsun. Küçük bir çocukken bile kontrol ustası olmak için eğitildim. Beni sınama." O, benim ona olan çaresizliğimi anlamıyor, onun bana derinlemesine ve ham bir şekilde girmesini istiyorum.

"Bana dokunmayacaksın." Hızla ilerleyip boynunun ensesini tatmak için baştan çıkarıcı bir şekilde hareket ediyorum. Elim, kaslı bedeninde aşağı inip kotunun altındaki gerilmiş hali kavrıyor. Bana teslim ol, erkeğim.

Bileğimi acımasızca kavrıyor. "Hâlâ gençsin, hazır değilsin." O, benim için fazla onurlu bir erkek.

"Beni s*ks, Cronus. Beni bu duvara karşı al." Arsızlığımda amansızım. Onu inime çekiyorum.

"Dur, Qiyara!"

Alev alev yanan gözlerim, kararlı bir şekilde onun gözleriyle buluşuyor. "O zaman sana karşı devam edeceğim. Şeytan olacağım çünkü bunu hissetmek için yanıyorum."

"Neyi hissetmek?" Burnu genişleyerek soruyor, inadıma olan öfkesi artıyor.

"Kontrolünü kaybetmeni."


Yasak meyve, Cronus benim için buydu. O, kardeşimin en yakın arkadaşlarından biriydi ve birçok farklı sürüden dişilerin peşinden koştuğu en çok arzulanan erkekti. O, flörtöz gülümsemeleri ve samimi nezaketiyle birçok kişiyi, beni de dahil olmak üzere, büyüledi. Benden on üç yaş büyüktü ama her zaman daha yaşlı erkeklere karşı bir ilgim vardı, bu yüzden gizli bir hoşlanma olarak başladı. Sonra ben de diğer dişilerle birlikte onu kendime ait yapmayı umarak sıraya girdim. Ancak, o sıradaki yerim son değil, ilk oldu çünkü Cronus, ayın hediyesi olarak benim eşim oldu, tam da istediğim gibi.

Yasak meyve mi? Artık değil, Cronus benim ve bu erkeği yutacağım.

Emma Dane'in hayatının en mutlu günü olması gereken gün, uzun boylu, kasvetli bir adam tarafından kaçırılmasıyla kabusa dönüştü. Adam, Emma'yı ruh eşi olarak iddia ediyordu.

Emma'nın yalvarışlarına ve çığlıklarına rağmen, hiç bilmediği bir dünyaya gönderildi. Bu dünyayı asla kabul etmeyeceğini düşünse de, Emma onu kaçıran yabancıdan kaçmaya ve ruh eşi olduğunu iddia eden bu adamdan kurtulmaya kararlıydı.

Öte yandan, Emma'nın nişanlısı, güçlü bir İtalyan mafya lideri, kaçırılan gelinini geri almak için yola çıktı.

İki dünya çarpışacak: Bir Alfa Lycan prensi ve bir Mafya insan Donu, sadece üstünlük için değil, aynı zamanda Emma'yı kendi yapma gücü için de savaşacaklar.

Emma, kendisinin düşündüğünden çok daha fazlası olduğunu bilmeden, geçmişten gelen yeni bir düşman ortaya çıkıp onu öldürmek istediğinde ne olacak? Düşman kim ve neden onu istiyor? Aşk, görev ve savaş arasında kalan Emma, içine atıldığı dünyalarda nasıl hayatta kalacak?

Öğrenmek için okuyun!

"Arkadaşlar!" Olivia'nın sesi kafamda yankılandı, sonra sanki gördüğü anılardan şok olmuş gibi sessizliğe büründü.
Hayır! Hayır! Hayır!
Bu gerçek olamaz. Bu bir kabus olmalı.
Onlar benim eşim olamaz... İnanamıyorum... Üvey İkiz Kardeşlerimle Eşleşmek Mi?
Alfa'nın metresinin kızı olarak, Maya her zaman dışlanmış biri olmuştu, Blackthorn Sürüsü tarafından hor görülmüş ve üvey kardeşleri tarafından işkenceye maruz kalmıştı. Maximus ve Leonardo Sterling—meşhur Sterling İkizleri—geleceğin Alfalarıydı ve tek zalim amaçları Maya'nın hayatını çekilmez hale getirmekti. On sekizinci doğum gününde, kader yıkıcı bir darbe indirdi—onlar Maya'nın kaderinde olan eşleriydi. O gece, masumiyetini parçaladılar, annesinin günahlarından intikam almak için onu zorla işaretlediler.
Sterling İkizleri zalimliğin ustalarıydı, intikam arzuları sınırsızdı.
Yine de Maya'nın kalbi, eş bağına karşı amansız bir çekişme yaşıyor, nefret ve yasak arzular arasında parçalanmış durumda. Kendisini yok eden kardeşlerden hamile olduğunu öğrendiğinde, onları reddedip kaçıyor ve doğmamış çocuğunu koruma sözü veriyor. Yıllar sonra, ikiz Alfalar onu tekrar avlamaya çıkıyorlar—sadece Maya için değil, sürüleri için talep ettikleri varis olan oğulları için.
Maya kaderindeki bağı reddedip çocuğunu koruyabilecek mi, yoksa ikizlerin amansız takibi ikisini de ele geçirecek mi bu ikinci şansta?

Not: Rosie Meachem hikayenin ortak yazarıdır, 102. bölümden itibaren güncellemeler yapmaktadır.

!!!UYARI. BU BİR ÜNİVERSİTE DRAMASI. AMA ŞUNU BİLİN Kİ HİKÂYELERİMİN HEPSİ BİRAZ KARANLIKTIR VE KARAKTERLER BAZEN PEK DE MASUM DEĞİLDİR. Ateşli ama aynı zamanda tatlı bir şey istiyorsanız devam edin!!!

Ülkenin en prestijli üniversitelerinden birine kabul almak, benim için gerçekleşen bir rüya. Hele evlatlık ağabeyim zaten oradayken ve okulun parlayan futbol yıldızı olmuşken.

Bu, hep istediğim her şeydi...

Ta ki bütün hayallerim paramparça olana kadar.

"Ağabeyim" benden nefret ediyor.

Büyümek için evimizden ayrılan o çocuk artık yok. Benimle hiçbir ilgisi olsun istemiyor ve bana bir düşmanından bile kötü davranıyor.

Sonra onu bir kızla görüyorum.

Ve artık gözüme ağabeyim gibi görünmüyor.

Kampüsteki bütün kızların ağzının suyunu akıttığı o taş sporcu gibi görünüyor.

Bu yanlış.

Ona böyle bakmamam gerekiyor.

Onun da bana, sanki beni yiyip bitirecekmiş gibi dokunmaması gerekiyor.

O benim ağabeyim.

Yoksa değil mi?

Sınırlar bulanıklaşıyor, ayaklarımın altındaki zemin şehvet ve günahla sarsılıyor.

Hararetli tenlerin üzerinde sırlar fısıldanıyor, karanlık köşelerde yasak öpücükler paylaşılıyor.

Ama bu asla yetmiyor.

Daha fazlasını istiyorum.