2 Book(s) Related to danielle steel silent honor

Harley Steele'in karanlık hayal gücünden çıkan ürpertici bir hikaye—korkunç dehşetlerin bükülmüş bir masalı.

Merhaba, benim adım Alice ve erkek arkadaşımın adı... Evet, hayır, o şarkı ve dansı yapmıyoruz. Hayır. Bir zamanlar, liseden sonra basit bir hayat uman sıradan bir kızdım. Şimdi ise, Naughty Nectar Farms (NNF) adlı grotesk bir gerçekliğin içinde sıkışıp kaldım. Burası bir çiftlik değil, gölgelerin sadece fısıldamadığı, gecenin dehşetleriyle çığlık attığı bir hapishane.

Üvey babam, açgözlülükle kör olmuş, özgürlüğümü ve masumiyetimi bu kâbusa sattı. Burada, kadınları üretilmesi, sağılması ve kırılması gereken birer mal olarak görenlerin sapkın arzularına maruz kalan bir hayvandan başka bir şey değilim. Ama bedenimi tuzağa düşürmüş olabilirler, irademi hapsedemezler.

Her gün, tarımsal yenilik kılıfı altında gizlenen üreme ve sağma konusundaki fısıltılı, uğursuz konuşmaları duyuyorum. Diğer tutsakların acımasız kaderini, dürtülüp, itilip, insanlıktan çıkarıldıklarını görüyorum. Ancak bu dehşet laboratuvarında, insanlığın soyulduğu yerde, bir gerçeğe tutunuyorum—zayıf, uysal, kırılmış olduğumu düşünüyorlar. Yanılıyorlar.

Birçok şeyden suçluyum, ama boyun eğmek bunlardan biri değil. Umutsuzluğun derinliklerinde, öfkem kaynıyor. Plan yapıyorum, bekliyorum. Çünkü çok şey almış olsalar da, kararlılığım her geçen gün artıyor. Bizi bu karanlıktan çıkaracağım, ya da denerken öleceğim. Bu sıradan bir çiftlik değil ve ben de sıradan bir kadın değilim.

UYARI!!!!!!! ON SEKİZ YAŞIN ALTINDAKİLER İÇİN UYGUN DEĞİLDİR! AÇIK İÇERİK********************************************Ağzıma iki parmağını sokuyor. “Yala. Benim için güzelce ıslat.”

Bu adam ne derse, ne zaman derse niye yapıyorum bilmiyorum ama her seferinde itaat ediyorum; o parmakları sanki hayatım ona bağlıymış gibi emiyorum.

Fermuarın indiğini duyunca bacaklarım titremeye başlıyor, çünkü sırada ne olduğunu biliyorum. Kendini öyle derine sokacak ki gidecek yeri kalmayacak, beni içim içime sığmayacak kadar yakacak.

“Ben ellerimi çekince sen de ellerini oynatmayacaksın. Anladın mı? Karşı gelirsen seni bağlar, anne baban seni aramaya gelip bulana kadar burada bırakırım; seni de ağzına kadar döllerimle doldurmuş bulurlar.”***************************************Biri beni takip ediyor.
Az kalsın soyuluyordum, hatta belki daha kötü bir şey olabilirdi.
Ama siyah bir kaskın ardına saklanmış, modern bir süper kahraman gibi bir adam gelip beni kurtardı.
Saldırganımın boğazını kesip sonra bana başıyla işaret ettiğinde; ben güvenle arabama binene kadar bekleyip elini camıma koyduğunda korkudan titremem gerekirdi.
Ama korkmak yerine...
Heyecan duyuyorum.
Yaşıyorum.
Ve bunu yeniden hissetmek için can atıyorum.
O yüzden aklı başında kimsenin yapmayacağı şeyi yapıyorum. Yatakta yatıp dinlenmem gerekirken şehrin sokaklarında dolanıyorum; sadece kurtarıcımdan bir kez daha bir iz görmeyi bekliyorum.
Beni hayal kırıklığına uğratmıyor.
Beni köşeye sıkıştırıyor ve ben, bir ilişkim olmasına rağmen, hissetmemem gereken şeyler hissediyorum.
Dokunuşunu istiyorum; kaçıp çok, çok uzaklara gitmem gerekirken bacaklarımı açıyorum.
Biri beni takip ediyor.
Ve bu hoşuma gidiyor.