Rozdział 32

Gdy tylko weszliśmy do lochów, znajomy zapach krwi, srebra i wilczej jagody uderzył mnie w nos. Spojrzałem na Aadhyę, która miała beznamiętny wyraz twarzy, ale furia w jej oczach była trudna do zignorowania. Nie mogłem jej winić za to, że się wściekała lub czuła nienawiść do Amary... {Gdybym był na ...