Gość

Wracając do willi, Zorah nie mogła powstrzymać uśmiechu, który sprawiał, że bolały ją policzki. Spędzili niesamowity poranek i popołudnie, i naprawdę czuła, że zrobili ogromne postępy w swoim związku.

„No proszę, jeśli to nie państwo Lucchesi,” zawołał głos z końca ścieżki.

„Mors, co ty tu do chol...