Rozdział 138

Kiedy usłyszałem, jak ktoś krzyczy na korytarzu, wołając Conrada i mnie, nie spodziewałem się, że to będzie Willow. Gdy wyszliśmy z kuchni i ją zobaczyliśmy, wyglądała jak nieszczęście. Włosy miała w połowie wypuszczone, w połowie spięte w kucyk, w zmęczonych oczach, pod którymi rysowały się cienie,...