Rozdział 134 — Czas fotograficzny

Perspektywa Nathana

Mieliśmy jeszcze tyle osób do przywitania przez następne 45 minut. Nawet nie wiedziałem, że wielka sala może pomieścić tyle ludzi.

Zobaczyłem, jak dziadek idzie w naszym kierunku.

„Amelie, moja wnuczko,” uśmiechnął się dziadek. „Chłopcze, dobrze to powiedzieć. Zespół stylizacj...