Rozdział 112 Docenienie

Henry udawał, że nie słyszy, a jego uśmiech się poszerzył. "Nie złość się, siostrzeńcu. Gregory i ja jesteśmy blisko, więc mogę tak do ciebie mówić."

Roman strząsnął jego rękę i zmarszczył brwi. "Co kombinujesz?"

Uśmiech Henry'ego zniknął, a jego oczy stały się zimne. "Roman, jest czas i miejsce n...