Rozdział 91

Eileen

Regis otworzył drzwi jeszcze zanim do nich doszłam, obejmując mnie wzrokiem z tą swoją odruchową, czujną opiekuńczością.

– Eileen. Jak minął dzień?

– W porządku – odpowiedziałam automatycznie, wsiadając. – Po prostu… jestem zmęczona.

To nie było do końca kłamstwo. Emocjonalny ciężar popo...