Rozdział 84

Eileen

Rytmiczne kołysanie karety uśpiło mnie w końcu w wyczerpaniu, z twarzą wtuloną w pierś Regisa, gdzieś w trakcie drogi powrotnej. Moje ciało wreszcie poddało się po porannym starciu i oczyszczającej, dzikiej furii łez. Nie śniło mi się nic – a jeśli już, wspomnienia rozpadły się w chwili, gdy...