Rozdział 62

Eileen

Popołudnie minęło jak we śnie, w rozmazanym cieple, w które wciąż nie do końca potrafiłam uwierzyć.

Kristina prowadziła mnie przez pokoje pełne światła i życia – zupełnie nie takie, jak te zimne, wyniosłe wnętrza, które sobie wcześniej wyobrażałam. Skończyłyśmy w jasnym saloniku z widokiem ...