Rozdział 54

Regis

Stałem obok łóżka i patrzyłem, jak Eileen śpi w miękkim świetle lampki. Wreszcie jej oddech się wyrównał; małe ciało miała zwinięte na boku, z jedną dłonią wsuniętą pod policzek. Wyglądała tak niewiarygodnie młodo, krucha w sposób, który ściskał mi klatkę piersiową bólem i potrzebą, żeby osło...