Rozdział 49

Regis

W gabinecie było cicho, słychać było tylko ciche tykanie zegara. Eileen siedziała skulona na skórzanej sofie, ściskając koc zarzucony na ramiona. Oczy miała wciąż zaczerwienione od płaczu, ale teraz patrzyła na mnie — niepewnie, jakby ważyła w myślach, czy w ogóle powinna się odezwać.

– Regi...