Rozdział 153

Eileen

Niewidzialne łańcuchy wlokły mnie do przodu. Paznokciami ryłam w ziemi, próbując się czegoś złapać, ale magia była bezlitosna — ciągnęła mnie prosto do pulsującego, fioletowego kręgu wyżłobionego w dnie wąwozu.

— Przestań się szarpać — powiedział Cornelius łagodnie. — Tylko szybciej się wyk...