Rozdział 129

Eileen

Próbowałam to poukładać, umysł już wybiegał naprzód, do konsekwencji.

– Cornelius?

– Prawie na pewno, choć udowodnienie tego to zupełnie inna bajka. – Jego dłoń odnalazła moją, palce splotły się z desperacką siłą. – Ale to nie jest to, co martwi mnie najbardziej. Eileen, sposób, w jaki dz...