Rozdział 106

Regis

Prowadziłem Eileen przez bramę Akademii, gdy świt rozlewał się po dziedzińcu, trzymając dłoń pewnie na drobnym wgłębieniu jej pleców. Nie zasłaniała już znaku na gardle ani nie tłumiła mojego zapachu wsiąkniętego w jej skórę – to otwarte oświadczenie skręcało mi wnętrzności czymś dzikim i opi...