Rozdział 178

XANDER

　　Korytarz był chaosem. Krzyki, spanikowane kroki i zamazane białe fartuchy, gdy pielęgniarki biegły obok mnie, ledwo zauważając moją obecność.

　　"Matteo!" krzyknąłem ponad hałasem, kierując się w stronę klatki schodowej.

　　Wtedy go zobaczyłem—mojego Betę, pędzącego korytarzem, jego twarz był...