Rozdział 352

No i proszę — cała ta samokontrola na nic.

POV Theodore’a.

Przez kilka dni potrafiłem trzymać się na dystans, odciąć od tych głosów i po prostu przychodzić do roboty jak zawsze.

Ale dziś był w moim gabinecie — włosy miał roztrzepane, jakby dopiero co przeczesane palcami, krawat wisiał luźno, a ocz...