Rozdział 339

Przeprosiny nieprzyjęte.

Perspektywa Theodore’a.

Stałem przy oknie, kiedy deszcz lał jak z cebra, a moje oczy śledziły krople spływające po szybie.

Wziąłem łyk alkoholu prosto z butelki, odchylając głowę do tyłu, gdy palił mi w gardle.

Zbliżające się kroki były coraz bliżej, więc odwróciłem się d...