Rozdział 232

Uparty Alex.

Perspektywa Alexa.

Jej twarz wryła mi się w pamięć. To, jak płakała. Jak każda łza wsiąkała w moją koszulę, zostawiając ciemne plamy.

Była dla mnie obcą kobietą, a jej uścisk był tak cholernie intymny. Nigdy w życiu jej nie spotkałem, a jednak coś mnie do niej ciągnęło.

Kiedy patrzy...