Rozdział 220

Donatello

Żadnego wyjścia.

Perspektywa Donatella.

Całował tak samo, ten sam głos, ta sama, cholera jasna, twarz.

To był on, wiedziałem, że to był on.

To czemu, do diabła, mnie nie poznawał?

Stałem pod zimnym prysznicem, krople wody spływały mi po skórze, mięśnie powoli się rozluźniały.

Z...