Rozdział 91

Perspektywa Nolana

Zobaczyłem to, zanim w ogóle dotarło do mnie, że już idę.

Kieran trzymał dłoń na jej dolnych plecach. Niby od niechcenia. Subtelnie. Zaborczo.

Każdy mięsień w moim ciele napiął się jak struna, a mój wilk zawarczał nisko pod skórą. Powtarzałem sobie, że tym razem mam się trz...