Rozdział 35

Perspektywa Ellie

Mimo całego marudzenia Nolana, że się spóźnimy, dotarliśmy praktycznie idealnie na czas. Starszyzna watahy wciąż kręciła się przy drzwiach, czekając na nas, i rzuciła swoje oficjalne powitania, ledwo tylko weszliśmy do środka.

Stałam obok Nolana, trzymając się jego ramienia,...