Rozdział 140

Lyra

　　W tym samym pokoju, gdzie jeszcze stałam—ledwo, trzęsąc się, krwawiąc wewnątrz, wciąż ociekając od tego, co mi zrobił—i ta kobieta, ta wypolerowana, lśniąca, idealna żona miała czelność powoli rozpinać swoją bluzkę, jakby nas tam w ogóle nie było. Jakbym była niewidzialna. Jakby wkraczała na ...