Rozdział 14

Z perspektywy Kierana

Wzdrygnęła się, a ja od razu poczułem się jak ostatni drań. Tylko że nie mogłem tego cofnąć, nie mogłem tego złagodzić, bo to była prawda i oboje o tym wiedzieliśmy. Otuliła oczy wierzchem dłoni, zostawiając na policzku smugę płynu do naczyń.

— Po prostu… uważaj, dobrze? ...