rozdział 74

Perspektywa Emmy:

Młody lekarz zamarł w pół kroku, jego usta lekko się rozchyliły, gdy wpatrywał się we mnie.

Jego ramiona były pełne kart pacjentów, które ściskał do swojego białego fartucha.

Przez kilka sekund po prostu patrzyliśmy na siebie - oboje wyraźnie zszokowani. On najwyraźniej zdziwiony, ...