rozdział 45

Perspektywa Emmy:

Szłam dalej w stronę wejścia do akademika i przecisnęłam się przez ciężkie drzwi, zostawiając za sobą Toma i jego niewiarygodne oczy.

Pokój w akademiku wydał mi się dziwnie pusty, kiedy pchnęłam drzwi.

Nie było Olivii rozłożonej jak królowa na łóżku z podręcznikami. Nie było...