Rozdział 319

POV Izabeli

Niebo zaczynało się rozjaśniać, pierwsze promienie świtu przedzierały się przez zasłony do pokoju. Nie spałam całą noc, moje oczy piekły od zmęczenia, a Lucjan tulony był w moich ramionach.

Całą noc karmiłam go, zmieniałam pieluchy lub po prostu cicho patrzyłam, jak oddycha, moje serce...