Rozdział 167

Ximena

Stałam w blasku księżyca, a krew spływała mi z twarzy, patrząc na rozrzucone wszędzie martwe ciało Aruki. Upewniłam się, że dałam jej najbardziej bolesną śmierć i najgorszy możliwy pochówek za wszystko, co zrobiła.

Mimo tego nadal nie uważałam, że to wystarczające. Na początku chyba t...