Rozdział 32 Bezmyślny kujon

Nie ruszyłam się nawet wtedy, gdy śmiech zaczął cichnąć, ani wtedy, gdy Vanessa cofnęła się o krok, odrzucając włosy jak ktoś, kto właśnie zrobił coś imponującego.

Kiedy ludzie zaczęli się rozchodzić, jeden po drugim, a ich uwaga już przenosiła się na coś innego, ja po prostu siedziałam tam w błoci...