Rozdział 89

Perspektywa Vivian

„Naprawdę?”

„Naprawdę.”

Uśmiechnął się niepewnie przez ostatnie łzy i przysunął się do mnie bliżej.

Zostałam z nim jeszcze chwilę, rozmawiając, i nakarmiłam go połową miski owsianki. Zjadł kilka łyżek, a potem co chwilę zerkał na mnie ukradkiem — jakby bał się, że zniknę, ...