Rozdział 63 063

EMILY

Czekałam na Ryana całe wieki, choć zegar mówił, że od chwili, gdy kelner przyniósł mi jedzenie, minęło piętnaście minut. Piętnaście długich, niekończących się minut.

Mój makaron z początku leżał nietknięty — z talerza unosiła się para, sos był gęsty i aromatyczny — ale w końcu głód zwyciężył...