Rozdział 55 55

Krople potu perlą się na czole Ilii. Chęć, żeby go zniszczyć, bzyczy mi pod skórą jak goły kabel pod napięciem. Jedno moje słowo i cały jego domek z kart rozsypie się jak w listopadowym wietrze.

Ale w przeciwieństwie do mojego brata ja rozumiem cierpliwość. Wiem, jak czekać na idealny moment.

Niec...